II SA/Sz 322/16

Dnia 22 stycznia 2019 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 322/16 wydanego w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy

Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. S. Izba Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokata A. S.. W dniu 7 listopada 2016 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną. W dniu 18 października 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata M. K. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2946/16. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 października 2018 r. sygn. akt I OSK 2946/16 uchylił zaskarżony wyrok, zaskarżoną decyzję, a także decyzję wydaną w I instancji. Z protokołu rozprawy wynika, że na rozprawie był obecny adwokat M. K.. W dniu 31 grudnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynął wniosek adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801 ze zm.). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit c tego rozporządzenia, opłata maksymalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt. 1 (w niniejszej sprawie na 480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ˝ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż ˝ opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż ˝ opłaty maksymalnej za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie uzasadniał tego stopień zawiłości sprawy, nakład pracy adwokata, jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy ani czynności podjęte w sprawie, czy też obszerność zgromadzonego materiału dowodowego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiazaniu z § 4 ust. 1 i 2 oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w kwocie 180 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.