II SA/Sz 30/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 30/14 o cofnięciu przyznanego skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyłączenia członków Kolegium p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia postanowienia.

Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny cofnął J. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, przyznane postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wyłączenia członków Kolegium. Odpis postanowienia z dnia 30 maja 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, doręczono J. C. w dniu 9 czerwca 2014 r. (k. 60 akt sądowych). J. C. pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. wniósł o uzupełnienie opisanego wyżej postanowienia Sądu, poprzez "rozpoznanie niniejszej sprawy, łącznie ze sprawą II SAB/Sz 42/14 i złożonym tam wnioskiem z dn. 12.05.14". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że postanowienie może być uzupełnione, jeżeli sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu, na przykład w zakresie przedmiotu sprawy czy zwrotu kosztów postępowania. Postanowienie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera braków rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione w sposób określony w powyższym przepisie. Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Sąd orzekł o cofnięciu przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Rozstrzygnięcie to, z uwagi na treść art. 263 P.p.s.a, miało charakter pełny i wyczerpujący, w związku z czym nie ma podstaw do jego uzupełnienia. Nie jest to bowiem rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, które ewentualnie mogłoby wymagać uzupełnienia, zaś Sąd nie miał obowiązku podejmowania żadnych dodatkowych rozstrzygnięć w sprawie, w tym zwłaszcza w przedmiocie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania. Instytucję połączenia spraw należy odróżnić od cofnięcia przyznanego prawa pomocy. Przy czym wyjaśnić należy, że połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt II SAB/Sz 42/14 do łącznego rozpoznania i orzekania jest nieuzasadnione z uwagi na to, że w sprawie niniejszej zostało wydane orzeczenie kończące tok postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącego i na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w postanowieniu.