II SA/Sz 297/18

Dnia 29 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W. G. reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 16 lutego 2018 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 stycznia 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach. Jednocześnie w skardze, spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, spółka powołała treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." oraz dokonała jego analizy. Zdaniem spółki, nałożona na nią kara pieniężna (w wysokości [...] zł) stanowi dla niej znaczną kwotę. Uiszczenie takiej sumy spowoduje po jej stronie znaczne obciążenie finansowe. W ocenie spółki, jest to o tyle istotne, że rozpoznanie niniejszej sprawy przez Sąd prowadzić może do odmiennego rozstrzygnięcia od tego, które zostało wydane przez organy podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Po analizie wniosku spółki o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonego organu, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia, gdyż strona nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając swój wniosek spółka wskazała jedynie, że nałożona na nią kara pieniężna (w wysokości [...] zł) stanowi znaczną kwotę. Uiszczenie takiej sumy spowoduje po jej stronie znaczne obciążenie finansowe. Tymczasem sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru wynikającego z decyzji, jak i ewentualny brak środków finansowych nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania obowiązku zapłaty należności pieniężnych. Ponadto do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Strona powinna bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04), a tego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. W niniejszej sprawie, sytuacja finansowa spółki nie została w żaden sposób zobrazowana, brak jest również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był w stanie ustalić jakie aktualnie spółka osiąga dochody i jaki poniosłaby uszczerbek w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ kwoty [...]zł. Także podnoszona przez spółkę argumentacja, że rozpoznanie niniejszej sprawy przez Sąd prowadzić może do odmiennego rozstrzygnięcia od tego, które zostało wydane przez organy podatkowe, nie może zostać uwzględniona. Wynika to zwłaszcza z faktu, że uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., ochrona tymczasowa jest odrębną instytucją od kontroli legalności aktu wydanego przez organ, której w postępowaniu sądowoadministracyjnym dokonuje sąd. Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.