II SA/Sz 295/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję.

Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny, na podstawie orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] r. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy ZCLiP oraz orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] r. Instytutu Medycyny Pracy, po rozpatrzeniu zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej u C. P., wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka. C. P. złożyła odwołanie od ww. decyzji, w którym podniosła, iż pracodawca w swojej opinii pominął szereg czynności jakie wykonywała strona podczas świadczenia pracy. Ponadto odwołująca się wskazała, że opinie lekarskie wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy ZCLiP oraz Instytut Medycyny Pracy są krzywdzące. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, kartę oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej sporządzono wyłącznie z pracodawcą tj. Spółką A. ul. [...] , [..] . Tym samym uniemożliwiono stronie czynny udział w postępowaniu. Odwołująca się nie miała możliwości przedstawienia m.in. charakteru wykonywanej pracy czy sposobu wykonywania pracy. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt III SA/Gd 86/12) skoro karta oceny narażenia zawodowego sporządzana w określony przepisami sposób jest jednym z istotnych elementów, na podstawie których wydawane jest orzeczenie lekarskie, to nie sposób przyjąć, że prawidłowe może być orzeczenie (lub uzupełnienie takiego orzeczenia) wydane bez zapoznania się przez lekarza orzekającego z taką oceną. Ponadto Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny pismem znak [...] z dnia [...] r. zgodnie z art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej. W ww. zawiadomieniu nie sprecyzowano dokładnie przedmiotu postępowania. Organ I instancji w oparciu o zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej z dnia [...] r. u C. P., wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej, nie wskazując przy tym jednostki chorobowej. Nadmienić należy, iż w tym samym czasie dokonano zgłoszenia podejrzenia dwóch odrębnych chorób zawodowych. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II OSK 1434/10) zakres postępowania administracyjnego zwykłego wynika z wniosku tego podmiotu, który przedstawia sprawę organowi administracji publicznej do rozpoznania. Wydana przez Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego decyzja nie zawiera uzasadnienia prawnego, co jest niezgodne z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny przed wydaniem decyzji powinien usunąć wszelkiego rodzaju uchybienia w prowadzonej sprawie, umożliwić stronie czynny udział w postępowaniu, uwzględnić zastrzeżenie strony podniesione w odwołaniu. Pismem z dnia [...] r. C. P. złożyła skargę na ww. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, wskazując, że choroby narządu ruchu, na które cierpi, zostały bardzo prawdopodobnie spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia i występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem jej wykonywania. Skarżąca podkreśliła, że stanowisko, na którym pracowała było zaliczane do pracy w szczególnych warunkach i że ponosi konsekwencje oraz koszty wynikające z jakości i komfortu życia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji, od której już wcześniej się odwołała. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna aczkolwiek Sąd nie podziela wszystkich jej zarzutów. Na wstępie Sąd pragnie zaznaczyć, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi, gdyż skargę wniesiono w terminie, a jej nieporadny styl wyrażający się w żądaniu uchylenia decyzji I instancji nie daje podstaw do odebrania stronie prawa do sądu. W ocenie Sądu organ drugiej instancji naruszył przepis art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z jego nowym brzmieniem (ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18, która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r.) organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Nadto organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, co prawda, w swojej decyzji z [...] r. na kilka uchybień proceduralnych ale nie wykazał aby uchybienia te pozostawały w związku z zakresem sprawy, który ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Skarżąca została poinformowana o zakończeniu postępowania przez Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego i nie złożyła żadnych wniosków dotyczących karty oceny narażenia zawodowego. Nie wyjaśniono również jaki wpływ na istotę rozstrzygnięcia w sprawie miało nie podanie w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej konkretnej jednostki chorobowej. Sąd zwraca też uwagę, że uchybienie dotyczące art. 107 § 3 k.p.a. mogło być usunięte przez organ drugiej instancji we własnym zakresie. Sąd przypomina też o treści art. 136 k.p.a., który pozwala organowi odwoławczemu na przeprowadzenie z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i dopiero niemożność zastosowania art. 136 k.p.a. może spowodować konieczność zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Wyjaśnienia wymaga też, zdaniem Sądu, zarzut odwołania dotyczący celowego pominięcia przez pracodawcę szeregu czynności wykonywanych przez skarżącą. Z tych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję.