II SA/Sz 266/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 maja 2023 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Prezydent Miasta S. wydał w dniu 5 grudnia 2022 r. decyzję nr [...], w której odmówił Z. M. (dalej "skarżący") przyznania dodatku węglowego. Decyzja została uznana za doręczoną w trybie zastępczym. W dniu 30 stycznia 2023 r. skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 9 lutego 2023 r. postanowienie nr [...], w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 5 grudnia 2022 r. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przywołał treść art. 39, art. 42 § 1, art. 43, art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.; dalej "K.p.a") i wskazał, że przesyłka pocztowa, zawierająca przedmiotową decyzję była awizowana w dniu 7 grudnia 2022 r. i pozostawiona na 14 dni w placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 15 grudnia 2022 r. i wobec niepodjęcia przesyłki przez skarżącego została ona zwrócona do organu I instancji w dniu 22 grudnia 2022 r. Według organu odwoławczego, termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 21 grudnia 2022 r. (data błędna – winno być 4 stycznia 2023 r.- dopisek Sądu). Organ odwoławczy podał, że skarżący złożył odwołanie w dniu 30 stycznia 2023 r., zatem z przekroczeniem terminu do złożenia odwołania. Organ odwoławczy podał, że termin do wniesienia odwołania to termin ustawowy i nie może być on przedłużany, ani skracany przez organ administracji. Organ odwoławczy zauważył, że skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Skarżący złożył skargę na ww. postanowienie i podniósł, że z uwagi na słaby wzrok deklarację do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków pomógł mu wypełnić urzędnik i w ww. deklaracji popełniono pomyłkę, gdyż zaznaczono, iż skarżący w piecu pali drewnem kawałkowym w sytuacji gdy pali on węglem. Podał, że nie zgadza się z twierdzeniem, że nie odebrał przesyłki i złożył odwołanie po terminie. Podniósł, że jest osobą schorowaną i ma małą emeryturę. Do skargi dołączył: kopię zaskarżonego postanowienia, kopię pisma z 3 lutego 2023 r. informującego skarżącego o złożeniu odwołania po terminie; kopię wyniku konsultacji i wykonaniu zabiegu laserowego z 7 września 2022 r., z 10 maja 2022 r., z 18 stycznia 2023 r.; kopię wyniku badań z 7 czerwca 2022 r., z 8 sierpnia 2022 r. i z 29 marca 2022 r.; kopię informacji o przebywaniu w szpitalu w dniu 20 stycznia 2023 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie wskazał co następuje: Przedmiotem skargi jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia odwołania. Zgodnie z art. 134 K.p.a, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia prawidłowości doręczenia ww. decyzji. Organ I instancji doręczył przedmiotową decyzję na prawidłowy adres, wskazany przez skarżącego. Organ administracji dokonał doręczenia ww. decyzji za pośrednictwem operatora pocztowego. Jak wynikało z adnotacji na przesyłce pocztowej, zawierającej przedmiotową decyzję, doręczyciel nie zastał adresata w domu w dniu 7 grudnia 2022 r. i pozostawił zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej –S. wraz informacją o możliwości jej odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia. Następnie w dniu 15 grudnia 2022 r. pozostawiono ponowne zawiadomienie o złożeniu przesyłki w ww. placówce pocztowej wraz informacją o możliwości jej odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia. Doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło z upływem 14 dni od dnia jej pozostawienia w placówce pocztowej, tj. 21 grudnia 2022 r. zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. Wskazać należy, że odwołania od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie stosownie do art. 129 § 2 K.p.a. W niniejszej sprawie termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 4 stycznia 2023 r., zatem złożone przez skarżącego odwołanie w dniu 30 stycznia 2023 r. było spóźnione. Wobec złożenia odwołania przez skarżącego po terminie, Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Uchybienie terminu stanowi okoliczność o charakterze obiektywnym i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi. Terminy wnoszenia odwołania są terminami ustawowymi, a więc nie mogą być przedłużane ani skracane przez organ administracji publicznej, są też terminami procesowymi obliczanymi według przepisów K.p.a., których upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu. Wyjaśnić należy, że stan zdrowia skarżącego, udokumentowany złożonym razem ze skargą dokumentami nie miał wpływu na rozpoznanie niniejszej sprawy. Wpływ tych okoliczności na uchybienie terminu przez skarżącego podlegałyby zbadaniu przez organ administracji, gdyby skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, lecz z akt nie wynika, żeby skarżący złożył taki wniosek. Okoliczność, że w uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy błędnie wskazał datę do kiedy możliwe było złożenie odwołania nie miała znaczenia dla rozpoznania sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalił skargę.