II SA/Sz 242/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.), Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza D. z dnia 12 lipca 2022 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. L. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 06.07.2021 r. Miejsko - Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w D. wszczął postępowanie administracyjne z urzędu wobec M. L. (dalej przywołany jako "Skarżący") w celu ustalenia wysokości odpłatności za pobyt babci M. S. w Domu Pomocy Społecznej w D.. Skarżący w trakcie trwającego postępowania ustanowił profesjonalnego pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 06 sierpnia 2021 r., na podstawie art. 64 pkt 2 oraz pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1876 z późn. zm.) wniósł o zwolnienie w całości M. L. z ponoszenia opłaty za pobyt jego babci M. S. w Domu Pomocy Społecznej. Jednocześnie złożył wniosek dowodowy na podstawie art. 78 k.p.a. o przesłuchanie w charakterze świadka ciotki G. A. na okoliczność pozbawienia władzy rodzicielskiej rodziców M. L. oraz umieszczenia go w rodzinie zastępczej u dziadków H. L. i A. L. oraz nierealizowania przez matkę R. L. obowiązku alimentacyjnego, nie interesowania się matki losem syna, jak też brakiem zainteresowania się losem wnuka przez babcię M. S.. Pełnomocnik skarżącego składając wniosek o całkowite zwolnienie uargumentował go tym, że zgodnie z powołanym art. 64 pkt 2 i pkt 5 ustawy o pomocy społecznej osoby wnoszące opłatę lub obowiązane do wnoszenia opłaty za pobyt mieszkańca domu w domu pomocy społecznej można zwolnić z tej opłaty częściowo lub całkowicie, na ich wniosek, po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, w szczególności jeżeli: (2) występują uzasadnione okoliczności, zwłaszcza długotrwała choroba, bezrobocie, niepełnosprawność, śmierć członka rodziny, straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych; (5) osoba obowiązana do wnoszenia opłaty lub jej rodzic przebywała w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka lub placówce opiekuńczo-wychowawczej, na podstawie orzeczenia sądu o ograniczeniu władzy rodzicielskiej osobie kierowanej do domu pomocy społecznej lub mieszkańcowi domu. Sytuacja rodzinna skarżącego opisana w wyjaśnieniach złożonych w piśmie z dnia 27.07.2021 r wskazuje, że M. S., nigdy nie interesowała się jego losem. Skarżący traktuje ją jak osobę dla siebie obcą. Jej córka, a matka M. L. pozbawiona była władzy rodzicielskiej nad Nim, a za brak alimentacji na rzecz syna skazana była wyrokiem sądu i odbywała karę pozbawienia wolności. Strona skarżąca nie utrzymywała kontaktów z matką do chwili jej śmierci . Jedynym wsparciem, dla niego byli dziadkowie ze strony ojca tj. H. i A. L.. To właśnie dziadkowie ze strony ojca podjęli się opieki nad wnukami. Z uwagi na upływ czasu i śmierć zarówno matki skarżącego oraz dziadków u których się wychowywał, M. L. nie posiada aktualnie dokumentów dotyczących pozbawienia władzy rodzicielskiej matki oraz umieszczenia Go w rodzinie zastępczej u dziadków (dokumenty te powstały w latach siedemdziesiątych XX wieku). W okresie kiedy pozbawiano matkę władzy rodzicielskiej M. L. był dzieckiem, co powoduje, że nie był informowany w szczegółach o prawnych kwestiach uregulowania jego sytuacji. Takich szczegółowych informacji może dostarczyć wyjaśnienie złożone przez ciotkę G. A., która może również wiele wyjaśnić w zakresie sytuacji rodzinnej, postępowaniu matki i babci wobec M. L.. Do sprawy dołączono postanowienie o pozbawieniu matki Skarżącego o władzy rodzicielskiej nad skarżącym (k. 586). Decyzją z dnia [...] listopada 2021 Nr [...] Kierownik Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2021 r. poz. 735 ze zm.), art. 60, art. 61 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 lit. a, ust. 2d, art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020r. poz. 1876 ze zm.) oraz Zarządzenia Nr [...] Burmistrza D. z dnia [...] września 2013 r. w sprawie upoważnienia Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości gminy, orzekł o: 1) odmowie całkowitego zwolnienia M. L. z odpłatności za pobyt babci M. S. w domu pomocy społecznej. 2) ustaleniu wysokość odpłatności wnoszonej przez M. L. za pobyt babci M. S. w Domu Pomocy Społecznej w Darskowie w ten sposób, że a) od dnia 18.06.2021 r. do dnia 30.06.2021 r. w kwocie 206,71 zł; b) od dnia 01.07.2021 r. w kwocie 477,02 zł miesięcznie; 3) zobowiązał M. L. do wnoszenia odpłatności, o której mowa w pkt 2, za dany miesiąc na rachunek bankowy MGOPS w D. nr [...], w terminie do 15 -go dnia każdego miesiąca za ten miesiąc. 4) zobowiązał M. L. do wniesienia opłaty za okres od dnia 18.06.2021 r. do dnia 31.11.2021 r. w łącznej wysokości 2591,81 zł w terminie do 15-go grudnia 2021 r. Pełnomocnik działając w imieniu M. L., wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając jej : 1) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w postępowaniu, 2) naruszenie art. 7 k.p.a. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez nieustalenie właściwie stanu faktycznego, pominiecie istotnych faktów, ocenę dowodów w sposób dowolny, 3) naruszenie art. 81a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść strony wątpliwości organu, 4) naruszenie art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. poprzez podpisanie się pod decyzją osoby nie posiadającej upoważnienia do wydawania decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2022 r. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W pierwszej kolejności organ odwoławczy nakazał dokonać wszystkich niezbędnych ustaleń, prowadzących w efekcie do prawidłowego ustalenia wysokości odpłatności za pobyt M. S. w DPS wobec strony oraz sformułować decyzję, w taki sposób, by czyniła ona zadość wymaganiom art. 107 k.p.a., a co zaś do kwestii odmowy zwolnienia M. L. z odpłatności Kolegium zauważyło, że rozstrzygnięcie tej sprawy w chwili ustalania odpłatności jest przedwczesne. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. Burmistrz D., na podstawie art. 104 oraz art. 60 i 61 pkt 2, ust. 2 pkt 2 lit. a, ust. 2d, art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1876 ze zm.) ustalił odpłatność za pobyt jego babci M. S. w Domu Pomocy Społecznej w D. w ten sposób, że : a) od dnia 18.06.2021 r. do dnia 30.06.2021 r. odpłatność wynosi 129,19 zł; b) od dnia 01.07.2021 r. do chwili ustania potrzeby w kwocie 298,14 zł miesięcznie, oraz zobowiązał skarżącego M. L. do wniesienia opłaty za okres od dnia 18.06.2021 r. do dnia 30.06.2022 r. w łącznej wysokości 3706,87 zł w terminie do 15-go sierpnia 2022 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że dochód na członka rodziny strony, wynosił [...] zł i przekraczał 300 % kryterium dochodowego osoby w rodzinie. Zgodnie z art. 8 ust. 1, w ubiegłym roku kryterium dochodowe osoby pozostającej w rodzinie wynosiło 528,00 zł, a 300 % tego kryterium stanowi kwotę 1584,00 zł. W przypadku strony, dochód jako osoby pozostającej w rodzinie przekraczał tę kwotę i stanowił 1114 % kryterium dochodowego, co kwalifikuje Stronę do ponoszenia odpłatności za pobyt babci w DPS. Zgodnie z art. 8 ust. 1, obecnie kryterium dochodowe osoby pozostającej w rodzinie wynosi 600,00 zł, a 300 % tego kryterium stanowi kwotę 1800,00 zł. Dochód na członka rodziny Strony, wynosi [...] zł i przekracza 300 % kryterium dochodowego osoby w rodzinie. W przypadku Strony, dochód przekracza tę kwotę i stanowi 995 % kryterium dochodowego. Skoro, zatem dochód przekracza 300% kryterium dochodowego nadal kwalifikuje to Stronę do ponoszenia odpłatności za pobyt babci w DPS. W dalszej części uzasadnienia organ wyjaśnił, że w ubiegłym roku zobowiązanie finansowe Strony względem babci kształtowało się w maksymalnej wysokości [...] zł, tj. stanowiło różnicę między dochodem na osobę w rodzinie ([...]), a 300 % kryterium dochodowego wynoszącym 1584,00 zł. Aktualnie zobowiązanie finansowe Strony kształtuje się w wysokości [...] zł, tj. stanowi różnicę między dochodem na osobę w rodzinie ([...] zł), a 300 % kryterium dochodowego wynosi 1800,00 zł. Odnośnie rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej Organ I instancji stwierdził, że może zostać wydane dopiero po ostatecznym ustaleniu osoby zobowiązanej i określeniu wysokości opłaty miesięcznej za pobyt. W ocenie organu dopiero po ustaleniu opłaty w określonej wysokości możliwe jest rozpoznanie wniosku o zwolnienie od tej opłaty. Od powyższej decyzji odwołanie złożył pełnomocnik skarżącego podnosząc m.in. zarzut, iż decyzja organu I instancji nie znajduje podstawy prawnej, a postępowanie organu I instancji powinno być potraktowane w tym zakresie jako bezprzedmiotowe ponieważ M. L. nie składał wniosku o częściowe zwolnienie od ponoszenia kosztów odpłatności, lecz wniosek dotyczył całkowitego zwolnienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość odpłatności wnoszone przez M. L. za pobyt babci i te ustalenia przyjął za własne, zaś pozostałe zarzuty uznał wyłącznie za polemikę. Odnosząc się natomiast do kwestii odmowy zwolnienia skarżącego z odpłatności za pobyt babci w DPS, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanęło na stanowisku, że może być to rozpatrzone w odrębnym postępowaniu, ponieważ orzecznictwo w tym zakresie nie jest niejednoznacznie. Na powyższą decyzję skargę złożył pełnomocnik skarżącego zarzucając naruszenie : 1) art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na wynik spawy bowiem decyzja wydana z upoważnienia Burmistrza D. nr [...] z dnia [...].07.2022 r. narusza prawo i powinna zostać uchylona, 2) przepisów prawa materialnego tj. art. 61 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b (w podstawie decyzji błędnie podana lit. a) ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 2268) poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, 3) art. 64 pkt 2 i pkt 7 ustawy o pomocy społecznej poprzez jego niezastosowanie pomimo złożonego wniosku o całkowite zwolnienie od obowiązku ponoszenia odpłatności za pobyt babki M. S. w DPS, 4) art. 7a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.) poprzez jego niezastosowanie co ma wpływ na wynik sprawy. Wobec tak postawionych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającą ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne stanął na stanowisku, że sprawa całkowitego zwolnienia z opłaty winna być rozstrzygnięta w tym samym postępowaniu co ustalenie odpłatności za pobyt jego babci w Domu Pomocy Społecznej tym bardziej, że wniosek został złożony w początkowej fazie przedmiotowego postępowania. Na rozprawie w dniu 7 czerwca 2023 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał swoje stanowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu jawnym, rozprawa prowadzona była w trybie zdalnym, czyli przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku na podstawie art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązania związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.). Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2023 r., poz. 259 - dalej "p.p.s.a."). Przeprowadzona w tak zakreślonych ramach sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także z mocy art. 135 p.p.s.a. poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, doprowadziła Sąd do uznania, że złożona skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza D. o ustaleniu obowiązku wnoszenia przez stronę opłaty za pobyt jego babci w Domu Pomocy Społecznej poprzez ustalenie jej w kwocie : a) 129,19 zł za okres od dnia 18.06.2021 r. do dnia 30.06.2021 r. b) od dnia 01.07.2021 r. do chwili ustania potrzeby w kwocie 298,14 zł miesięcznie. Podstawę prawną wydania wskazanych wyżej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2021 r., poz. 2268 ze zm.). W ocenie Sądu, stanowisko organu, że rozpoznanie wniosku o zwolnienie z przedmiotowej opłaty jest możliwe dopiero po wydaniu ostatecznej decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt strony w DPS mogło mieć oparcie w uchwale NSA z 11 czerwca 2018 r. (I OPS 7/17), w której wskazano, że obowiązek wnoszenia, przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby, a w konsekwencji wydanie decyzji o zwrocie kosztów poniesionych zastępczo przez gminę na podstawie art. 104 ust. 3 w związku z art. 61 ust. 3 tej ustawy, wymaga uprzedniego skonkretyzowania i zindywidualizowania tego obowiązku począwszy od dnia jego powstania w stosunku do każdej ze zobowiązanych osób w decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ww. ustawy. Jednakże należy podkreślić, że po wydaniu tej uchwały stan prawny zmienił się co spowodowało, że stanowisko wyrażone w uchwale co do konieczności prowadzenia odrębnych postępowań w sprawie ustalenia opłaty i zwolnienia z opłaty jest nieaktualne. Art. 64 w brzmieniu ustalonym przez ustawę nowelizującą z dnia 19 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1690), która weszła w życie w dniu 4 października 2019 r., stanowi, że: osoby wnoszące opłatę lub obowiązane do wnoszenia opłaty za pobyt mieszkańca w domu pomocy społecznej można zwolnić z tej opłaty częściowo lub całkowicie, na ich wniosek, po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. Jak słusznie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 grudnia 2022 r. (sygn. akt II SA/Lu 627/22), w porównaniu do wcześniejszej wersji przepisu dodano sformułowanie: "obowiązane do wnoszenia opłaty". Motywy prawodawcy, ukierunkowane na rozszerzenie zakresu możliwości zwolnienia z opłaty także na etapie jej ustalania, wynikają również z uzasadnienia do projektu ustawy nowelizującej (Sejm VIII kadencji, druk sejmowy nr 3524), w którym wskazano, że dokonana zmiana "poszerza możliwość zwalniania z obowiązku wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, obok osób wnoszących opłatę, również osób zobowiązanych do wnoszenia opłat zgodnie z przepisami ustawy, ale jeszcze ich niewnoszących". Taka argumentacja znajduje dodatkowe potwierdzenie w analizie uchwały NSA w kontekście pojęcia "obowiązany". Jednym z istotnych elementów wywodu NSA było wyodrębnienie obowiązku ponoszenia opłaty, wynikającego z ustawy od skonkretyzowanego zobowiązania, ustalonego w umowie lub decyzji administracyjnej. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie wydaje się wyraźnie odnosić do tego rozróżnienia. Obowiązanym jest zatem ten podmiot, wobec którego nie została jeszcze wydana decyzja o ustaleniu opłaty (po wydaniu decyzji stanie się "zobowiązanym"). Argumentację tą wspiera również wykładnia celowościowa i systemowa, odwołująca się do generalnej zasady upraszczania procedur w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Jeżeli już na etapie przekształcania obowiązku w zobowiązanie pojawiają się przesłanki do zastosowania instytucji zwolnienia z opłaty, trudno w nowym stanie prawnym podać racjonalne argumenty za koniecznością wydawania dwóch odrębnych decyzji: o ustaleniu opłaty (art. 61) oraz o zwolnieniu z jej ponoszenia (art. 64 u.p.s.). W aktualnym stanie prawnym istnieje zatem możliwość orzekania o zwolnieniu od opłat łącznie z ustaleniem tej odpłatności, o ile oczywiście strona złoży w tym zakresie stosowny wniosek na tym etapie postępowania. (por. wyrok NSA z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt I OSK 1644/21, wyrok WSA w Białymstoku z 7 kwietnia 2022 r., II SA/Bk 820/21, wyrok WSA w Lublinie z 9 czerwca 2022 r., II SA/Lu 165/22). Nadal dopuszczalne jest też wydawanie dwóch odrębnych decyzji, jeżeli byłoby to uzasadnione okolicznościami sprawy – gdy wniosek o zwolnienie z opłaty został złożony już po zakończeniu postępowania w sprawie ustalenia opłaty poprzez wydanie decyzji ostatecznej w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie taka okoliczność jednak nie występuje, bowiem wniosek został złożony jeszcze przed wydaniem decyzji po wszczęciu postępowania tj. pismem z 06.08.2021 r. W przedmiotowej sprawie organy obu instancji przyjęły, że wniosek skarżącego o zwolnieniu go z ponoszenia odpłatności za pobyt babki w DPS powinien zostać rozpatrzony w drodze odrębnej decyzji. Z przyczyn, o których była już mowa wcześniej stanowisko to jest błędne, wobec zmiany stanu prawnego. W aktualnym stanie prawnym w dacie wydawania decyzji, obowiązkiem organu I instancji było rozpatrzenie wniosku skarżącego o zwolnienie z opłaty w toku postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty, a w razie wniesienia od tego rozstrzygnięcia odwołania – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – nadanie mu dalszego biegu, zaś obowiązkiem organu II instancji było rozpoznanie tego odwołania. Decyzja wydawana w trybie art. 64 ustawy o pomocy społecznej opiera się na uznaniu administracyjnym, wobec czego złożenie wniosku o zwolnienie z opłaty nie obliguje bezwzględnie organu do wydania decyzji korzystnej dla strony, ale wymaga skrupulatnego rozważenia, rozstrzygnięcia w tym przedmiocie i uzasadnienia, dlaczego organ zwolnił lub odmówił zwolnienia z opłaty. W związku z powyższym organy obydwu instancji wydały decyzje z naruszeniem art. 64 ustawy o pomocy społecznej, poprzez brak należytego rozpatrzenia wniosków skarżącego złożonych pismami z dnia 06 sierpnia 2021 r., który co prawda organ I instancji rozpatrzył, jako wniosek o częściowe zwolnienie. Od wydanej w dniu [...] lipca 2022 r. decyzji, strona wniosła odwołanie, które jak wynika z akt sprawy, nie zostało dotychczas rozpoznane. Uwzględniając powyższe rozważania, w ocenie Sądu, zasadnym jest wyeliminowanie z obrotu prawnego kwestionowanych decyzji, bowiem wydane zostały z naruszeniem wskazanych wcześniej przepisów ustawy o pomocy społecznej, bez wcześniejszego rozpoznania (ostateczną decyzją) wniosku skarżącego zwolnienie z opłaty. Ponownie rozpoznając sprawę organy zastosują się do oceny prawnej i wytycznych zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku. W szczególności obowiązkiem organów będzie rozważenie możliwości zwolnienia skarżącego z opłaty na podstawie art. 64 ustawy o pomocy społecznej, po szczegółowym przeanalizowaniu przedstawionych przez niego dowodów na potwierdzenie m.in. okoliczności naruszania przez mieszkańca domu (babkę) obowiązków rodzinnych względem osoby obowiązanej do wnoszenia opłaty. Sądowi znane jest stanowisko zaprezentowane w orzeczeniu WSA Szczecin sygn. akt II SA/Sz 236/23 w sprawie częściowego zwolnienia skarżącego z opłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Niniejszy skład Sądu stoi na stanowisku, że sprawa całkowitego zwolnienia z opłatności winna być rozpoznana łącznie ze sprawą ustalenia wysokości opłatności. Z wyżej przedstawionych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a., mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.