II SA/Sz 230/15

Dnia 18 lutego 2019 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 230/15 w sprawie ze skargi J. Z. i P. Z. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego W. W. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] złotych, zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. Z. i P. Z. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu. W pkt. II wyroku Sąd przyznał na rzecz radcy prawnego W. W. kwotę 295, 20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. W dniu 31 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt II OSK 110/17 oddalił skargę kasacyjną. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt. 1 (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 21 ust. 1 pkt 1 lit c na kwotę 480 zł, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jednakże zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ˝ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W niniejszej sprawie ten sam radca prawny reprezentował skarżących w drugiej instancji. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 czerwca 2016 r. - w kwocie 120 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiazaniu z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 4 ust. 1 wyżej wskazanego rozporządzenia.