II SA/Sz 214/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a ustanowić adwokata

Ł. U., reprezentowany przez matkę, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W dniu 9 marca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu podał, że ma [...] lat, nie ma żadnego dochodu, mieszka z matką w lokalu socjalnym, a dochód matki wynosi [...] zł netto miesięcznie. Zobowiązania i wydatki stałe to: czynsz [...] zł miesięcznie, energia elektryczna [...] zł miesięcznie, pozostałe media [...] zł miesięcznie. W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) -dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). W niniejszej sprawie, skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, nie pracuje i nie jest zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy, a wynagrodzenie za pracę matki stanowi jedyny dochód rodziny. Oceniając wniosek pod kątem spełnienia przesłanki ustawowej należało uznać, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostateczny, że sytuacja majątkowa i rodzinna w jakiej się znajduje, nie pozwala na poniesienie kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, w związku z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.