II SA/Sz 201/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

J. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 2020 r., odmawiającą skarżącemu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu sprawowania opieki nad żoną. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Wskazało, że decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] uwzględniło ww. skargę w całości i orzekło w ten sposób, że: 1). uchyliło decyzję własną z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2020 r., 2) przyznało skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub pracy zarobkowej w związku z opieką nad żoną skarżącego, począwszy od [...] listopada 2020 r. w kwocie [...]zł, a od [...] grudnia 2020 r. w kwocie [...]zł miesięcznie na czas nieokreślony, z uwzględnieniem corocznej waloryzacji od [...] stycznia 2022 r., 3). stwierdziło, że wydanie decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Do akt administracyjnych przesłanych wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę Kolegium dołączyło ww. decyzję własną z dnia [...] marca 2021 r. Odpis odpowiedzi na skargę doręczono skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 3 p.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stan taki wystąpi, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego, na przykład w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych, przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. W przedmiotowej sprawie organ po zapoznaniu się z zarzutami skargi uwzględnił ją w całości i wydał nową decyzję z dnia [...] marca 2021 r., na mocy której uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji oraz przyznał skarżącemu wnioskowane świadczenie pielęgnacyjne. Tym samym zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z porządku prawnego, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Brak jest zatem aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.