II SA/Sz 200/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. reprezentowanego przez kuratora S. H. – O. na uchwałę Rady Miejskiej w S. Nr XX/142/96 z dnia 14 listopada 1996 r. w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta S. postanawia: odrzucić skargę

B. L. pismem z dnia [...] października 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M. S. dla działek położonych pomiędzy ul. [...], [...] i rz. [...] o numerach [...], [...], [...] oraz fragmentów działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] W odpowiedzi na skargę (udzieloną pismem z dnia [...] grudnia 2021r.) Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie, a ponadto z uwagi na stan zdrowia skarżącego wniosła o wystąpienie do kuratora skarżącego, tj. S. H. – O. o potwierdzenie oświadczenia woli skarżącego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] grudnia 2021 r. wezwano kuratora skarżącego do złożenia oświadczenia czy podtrzymuje ww. skargę, wniesioną przez częściowo ubezwłasnowolnionego B. L., w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skargę podtrzymuje. W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) kurator skarżącego oświadczyła, że nie podtrzymuje skargi z dnia [...] października 2021 r. Z uwagi jednak na wątpliwości co do przedmiotu skargi B. L. z dnia [...] października 2021 r., zarządzeniem z dnia [...] lutego 2022 r. Sąd przesłał odpis tej skargi kuratorowi skarżącego i jednocześnie zobowiązał do sprecyzowania tej skargi poprzez wskazanie uchwały, bądź uchwał nią objętych - w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że jest to skarga na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M. S. dla działek położonych pomiędzy ul. [...], [...] i rz. [...] o numerach [...], [...], [...] oraz fragmentów działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] oraz na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] listopada 1996 r., w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego M. S.. Dodatkowo Sąd zobowiązał kuratora do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje powyższą skargę - w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skargę podtrzymuje. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2022 r. kurator oświadczyła, że skarżący nie jest w stanie logicznie określić, jakie są jego zastrzeżenia odnośnie do treści uchwał, o których mowa w skardze, nie wskazał też konkretnych uchwał. Jednocześnie kurator ponownie oświadczyła, że nie podtrzymuje skargi z dnia [...] października 2021 r. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] marca 2022 r., skargi B. L. reprezentowanego przez kuratora S. H. – O. zawarte w piśmie z dnia [...] października 2021 r. zostały rozdzielone w ten sposób, że: - skarga na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M. S. dla działek położonych pomiędzy ul. [...], [...] i rz. [...] o numerach [...], [...], [...] oraz fragmentów działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] wpisana została pod sygn. akt II SA/Sz 1258/21, zaś - skarga na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] listopada 1996 r., w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego M. S. wpisana została pod sygn. akt II SA/Sz 200/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy. Stosownie do treści z art. 26 § 1 i 2 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (art. 27 p.p.s.a.), przy czym osoba fizyczna niemająca zdolności procesowej to zarówno osoba niemająca w ogóle zdolności procesowej, jak i osoba posiadająca ograniczoną zdolność procesową, gdy chodzi o sprawy, w których nie może dokonywać czynności samodzielnie. Przedstawicielem ustawowym osoby ubezwłasnowolnionej częściowo jest kurator ustanowiony przez sąd, który reprezentuje osobę ubezwłasnowolnioną częściowo w zakresie określonym przez sąd. W takim stanie rzeczy czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może podejmować tylko jej przedstawiciel ustawowy. Oznacza to, że czynności podejmowane przez stronę niemającą zdolności procesowej, z pominięciem kuratora, który jest jej przedstawicielem ustawowym i został umocowany do jej reprezentowania, nie mogą wywołać skutku w postaci merytorycznego rozpoznania przez sąd zgłoszonych przez nią wniosków i środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 636/05, LEX 860093). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżący jako osoba częściowo ubezwłasnowolniona nie może samodzielnie występować w postępowaniu sądowym z uwagi na brak zdolności procesowej. Czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może bowiem podejmować tylko jej kurator ustanowiony przez sąd. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., sygn. akt [...] obowiązki kuratora dla częściowo ubezwłasnowolnionego skarżącego powierzył S. H.-O. i jednocześnie przyznał uprawnienie kuratorowi do reprezentowania jego praw przed sądami. Skoro zatem skarżący sporządził i wniósł skargę osobiście, a ustanowiony dla niego kurator nie poparł tej skargi, to tym samym skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.