II SA/Sz 190/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień oddala skargę.

1. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...]na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2016 r. poz. 603 ze zm.) nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" : 1) Wyposażenie garażu wielostanowiskowego zlokalizowanego przy ul. w gaśnice dostosowane gaszenia grup pożarów A i B (materiałów stałych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalnie spalanie zachodzi z tworzeniem żarzących się węgli oraz cieczy i materiałów stałych topiących się) w ilości, co najmniej 2 kg lub 3 dm3 - w terminie do dnia [..] r. Podstawa prawna: art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 191 ze zm.) i § 32 ust. 1, 2 i 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719). 2) Wykonanie przeglądu technicznego i czynności konserwacyjnych instalacji oświetlenia ewakuacyjnego i hydrantu wewnętrznego [..] w ww. garażu - w terminie do dnia [..] r. Podstawa prawna: art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 191 ze zm.) i § 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. 3) Wykonanie okresowej kontroli instalacji elektrycznej. Podstawa prawna: § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych w związku z art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.). 4) Wykonanie okresowej kontroli przewodów wentylacji mechanicznej. Podstawa prawna: § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów w związku z art. 62 ust. 1 pkt 1c ustawy Prawo budowlane. 5) Usunięcie materiałów palnych z wentylatorni (pomieszczenia technicznego) przyległego do garażu. Podstawa prawna: § 4 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. 6) Usunięcie materiałów składowanych na drodze komunikacji ogólnej (przejściu ewakuacyjnym) w garażu przy pomieszczeniu wentylatorni w sposób zawężający jej szerokość oraz ograniczający dostęp do ww. pomieszczenia. Podstawa prawna: § 4 ust. 1 pkt 11 i pkt 18 d rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. 7) Zapewnienie nieograniczonego dostępu do hydrantu wewnętrznego znajdującego się w garażu poprzez usunięcie składowanych w miejscu jego lokalizacji materiałów w postaci m.in. metalowych prętów i palet. Podstawa prawna: § 4 ust. 1 pkt 18 a rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ I instancji podał, że na podstawie czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych na terenie garażu wielostanowiskowego przy ul. [...] , stwierdzono brak na wyposażeniu garażu gaśnic. Garaż wraz z technicznymi pomieszczeniami przyległymi posiada powierzchnię [..] m2 (w tym [..] m2 powierzchnia samego garażu). Garaż, z uwagi na przeznaczenie i sposób użytkowania, w myśl § 275 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422) kwalifikuje się jako budynek produkcyjny i magazynowy (PM) o przyjętej gęstości obciążenia ogniowego do 500 MJ/m. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, właściciel budynku zapewniając jego ochronę przeciwpożarową jest obowiązany wyposażyć go w gaśnice. W myśl § 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, obiekty muszą być wyposażone w gaśnice, spełniające wymagania Polskich Norm dotyczących gaśnic, a ich rodzaj powinien być dostosowany do gaszenia tych grup pożarów, które mogą wystąpić w obiekcie. Wedle § 32 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia jedna jednostka masy środka gaśniczego 2 kg (lub 3 dm ) zawartego w gaśnicach przypada na każde 300 m2 powierzchni strefy pożarowej niewymienionej w pkt 1 niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV (budynki mieszkalne). Ustalono, że w garażu znajdują się materiały stałe oraz oleje (ciecze). W związku z powyższym garaż powinien być wyposażony w gaśnice dostosowane do gaszenia grup pożarów A (materiałów stałych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalnie spalanie zachodzi z tworzeniem żarzących się węgli) oraz B (cieczy i materiałów stałych topiących się) o minimalnej masie minimalnej środka gaśniczego 2 kg lub 3 dm. Przy rozmieszczaniu gaśnic muszą być spełnione następujące warunki: odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż 30 m i do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m. W trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych stwierdzono, że garaż posiada na wyposażeniu instalację oświetlenia ewakuacyjnego oraz hydrant wewnętrzny 52. W stosunku do ww. urządzeń nie przedstawiono dokumentacji potwierdzających przeprowadzenie ich przeglądu technicznego i czynności konserwacyjnych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, właściciel budynku zapewniając jego ochronę przeciwpożarową jest obowiązany zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych. W myśl § 2 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, instalacja oświetlenia ewakuacyjnego i hydranty wewnętrzne są urządzeniami, które powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym zgodnie z zasadami i w sposób określony w P N dotyczących tych urządzeń przeciwpożarowych, w dokumentacji techniczno-ruchowej oraz instrukcjach obsługi, opracowanych przez ich producentów. Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzane w okresach ustalonych przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Ustalono również brak dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie okresowego badania instalacji elektrycznej oraz wentylacji mechanicznej w garażu. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, w obiektach zabronione jest użytkowanie instalacji, urządzeń i narzędzi nie poddawanych okresowym kontrolom, o zakresie i częstotliwości wynikających z przepisów prawa budowlanego, jeżeli może się to przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia. W myśl art. 62 ust. 1 pkt 1 c ustawy Prawo budowlane, obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli okresowej, przeprowadzonej co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego przewodów kominowych wentylacyjnych. Natomiast w zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, instalacja elektryczna powinna być poddawana kontroli okresowej, co najmniej raz na 5 lat. Zdaniem Organu przedłożoną przez Skarżącą dokumentację nie można uznać za wystarczającą. Ponadto w trakcie kontroli stwierdzono, że do garażu przynależą trzy pomieszczenia techniczne, w tym wentylatornia. Ustalono, że w pomieszczeniu wentylatorni znajduje się 6 regałów stalowych, na których składowane są materiały m.in. tj. sprzęt AGD, kartony, dokumenty, plastikowe kołpaki. Ponadto poza regałami składowane są opony samochodowe, kable, pojemniki 5 l z olejami, drewniane schody strychowe. Wyżej wymienione rzeczy są materiałami palnymi, które pod wpływem źródła ognia mogą ulec zapaleniu się. W myśl § 4 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, w obiektach zabronione jest składowanie materiałów palnych w pomieszczeniach technicznych. Składowanie materiałów palnych w pomieszczeniu technicznym może stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi na skutek możliwości zapalania tych materiałów w wyniku powstania pożaru i przyczynić do jego rozprzestrzenienia. Składowanie materiałów palnych może również przyczynić się do powstania pożaru. Stwierdzono również zawężenia przejść ewakuacyjnych do szerokości 0,5 m w garażu przy wejściu na schody prowadzące do pomieszczenia wentylatorni. Zawężenie drogi ewakuacyjnej spowodowane jest składowaniem różnego rodzaju materiałów oraz garażowanym samochodem. Składowanie obejmuje wyznaczone miejsca postojowe oraz komunikację, co jest zabronione w myśl § 4 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia. Zgodnie z § 237 ust. 10 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, szerokość przejścia ewakuacyjnego w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi powinna wynosić co najmniej 0,9 m, a w przypadku przejścia służącego do ewakuacji do 3 osób - nie mniej niż 0,8 m. Ponadto sposób składowania materiałów jak i garażowany samochód, poprzez zawężenie przejść do szerokości 0,5 m ograniczają dostęp do pomieszczenia wentylatorni. W myśl § 4 ust. 1 pkt 18 d rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, ograniczanie dostępu do urządzeń uruchamiających instalacje gaśnicze i sterujących takimi instalacjami oraz innymi instalacjami wpływającymi na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektu jest zabronione. Takim urządzeniem jest wentylator obsługujący pasaż handlowy. Stwierdzono także ograniczony dostęp do hydrantu wewnętrznego w garażu ze względu na składowanie w miejscu jego lokalizacji materiałów w postaci m.in. metalowych prętów, palet. W myśl § 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, uniemożliwienie lub ograniczanie dostępu do urządzeń przeciwpożarowych jest zabronione. 2. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" , zarzucając decyzji: 1). błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji wyrażający się w błędnym uznaniu, iż to Spółdzielnia jest odpowiedzialna za zgromadzenie w garażu wielostanowiskowym przy ul. [..] materiałów i posiada uprawnienia, aby te przedmioty usunąć, w sytuacji gdy pełnomocnik działający w imieniu i na rzecz A.G. wskazywał, iż zgromadzone w garażu przedmioty stanowią jego własność, zatem wykonanie nakazów z pkt 5-7 decyzji doprowadziłoby do popełnienia przez Spółdzielnię czynu zagrożonego karą, co z kolei może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji; 2). obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść decyzji, tj. - art. 10 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie poinformowania stron o zakończeniu postępowania wyjaśniającego oraz pouczenia stron o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, - art. 28 K.p.a. w związku z art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej poprzez uznanie, iż adresatem nakazów zawartych w decyzji jest jedynie Spółdzielnia, w sytuacji gdy sama treść decyzji świadczy o tym, iż sprawa dotyczy także interesów prawnych i obowiązków A.G., skoro nakazuje się Spółdzielni uprzątnięcie przedmiotów zgromadzonych w garażu przez jej pełnomocnika, zatem również tej osobie przysługuje przymiot strony i wiążące się z tym skutki, a została ona bezzasadnie pozbawiona możliwości działania, co może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji; - art. 107 § 1 K.p.a. poprzez wydanie decyzji niezawierającej wszystkich jej elementów składowych tj. oznaczenia stron postępowania, - art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nie wskazanie faktów, które Organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; - art. 8 i 11 K.p.a., bowiem decyzja, której motywów nie można ustalić na podstawie jej treści, ani nie pogłębia zaufania obywateli do organu władzy publicznej, ani nie przekonuje ich co do zasadności jej dobrowolnego wykonania. 3. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [..], po rozpatrzeniu odwołania, w pkt 1 decyzji na podstawie art. 27 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie nakazów z pkt 2, 3, 7 i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji, w pkt 2 decyzji na podstawie art. 27 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w punktach 1, 4, 5, 6. W uzasadnieniu decyzji Organ II instancji wskazał, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej (dalej KP PSP ), po uprzednim poinformowaniu Spółdzielni (zarządca obiektu), przeprowadził czynności kontrolno-rozpoznawcze na terenie garażu wielostanowiskowego znajdującego się w budynku przy ul. [...] (dalej Garaż). Kontrolujący opisał stan faktyczny przedmiotu kontroli w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w protokole. Na tej podstawie określił nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej i wszczął postępowanie administracyjne. W dniu 20 lipca 2016 r. KM PSP zawiadomił Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" o wszczęciu postępowania administracyjnego. Jednocześnie poinformowano Skarżącą o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Następnie została wydana decyzja z [...] r. Termin realizacji ww. obowiązków Organ wyznaczył do dnia [..] r. Zdaniem Organu II instancji Skarżącą należy uznać za zarządcę obiektu na gruncie przepisów ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Tym samym to ona ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych w garażu wielostanowiskowym usytuowanym przy ul. [...] w zakresie części wspólnych. Należy zaznaczyć, że obowiązki nałożone w pkt 1, 4, 5, 6 decyzji administracyjnej Organu I instancji dotyczą części budynku określanych, jako nieruchomość wspólna. W decyzji administracyjnej wskazano, że dotyczą one dróg komunikacyjnych w garażu oraz pomieszczeń wentylatorni, które stanowią część wspólną. Powyższe twierdzenie Organ I instancji wywiódł na podstawie kserokopii aktu notarialnego przedłożonego przez Skarżącą (akt notarialny przed notariuszem P. S. repertorium A Numer [..]). W § 8 ww. dokumentu zawarta jest informacja, że pomieszczenie wentylatorni oraz komunikacje stanowią części wspólne budynku. Ponadto w § 2 pkt 5 ww. aktu notarialnego wyraźnie wskazane jest, że to Skarżąca sprawuje zarząd nieruchomością wspólną. Ponadto Skarżąca w piśmie L.dz. [..] skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (data wpływu 31 października br.) wskazała, że zarząd nieruchomością wspólną sprawowany jest w tym przypadku przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" z mocy prawa. W tym miejscu Organ II instancji przytoczył orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SA/Gd 380/14), w którym to Sąd stwierdził, że przepis art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej należy interpretować z uwzględnieniem regulacji dotyczącej zarządu powierzonego nieruchomościami wspólnymi budynku wykonywanego ex lege przez spółdzielnię mieszkaniową. W tej sytuacji skoro zarząd taki jest odpowiednikiem zarządu powierzonego wykonywanego na podstawie jednej z umów opisanych w art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali, to należy przyjąć, że spółdzielnia mieszkaniowa jest zarządcą, o którym mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Tym samym za strony w tym postępowaniu nie można uznać innych podmiotów, które Skarżąca wskazuje w odwołaniu. Następnie Organ II instancji, odnosząc się do obowiązku wskazanego w pkt 1 zaskarżonej decyzji, stwierdził, iż jest on nałożony prawidłowo. W tym zakresie Organ powołał się na treść art. 4 ust. 1 pkt 2 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz § 32 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów oraz § 33 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia. W zakresie obowiązku określonego w pkt 5 i 6 zaskarżonej decyzji Organ II instancji również stwierdził zasadność ww. nakazów. W zakresie obowiązku nakazującego wykonanie kontroli przewodów wentylacji mechanicznej w garażu wielostanowiskowym Organ II instancji stwierdził, że instalacja powyższa powinna być poddawana kontroli zgodnie z art. 62 ustawy Prawo Budowlane. Z dokumentów dostarczonych przez Skarżącą w dniu 13 lipca 2016 r. nie wynika, że kontrola okresowa, o której mowa, była realizowana, w związku z powyższym nałożony obowiązek należy uznać w tym zakresie za zasadny. W pozostałym zakresie zaskarżonej decyzji Organ odwoławczy uznał, że obowiązki nałożono z naruszeniem prawa. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, iż przedmiotowy garaż to obiekt, którego powierzchnia wynosi [...] m2 z 6 miejscami postojowymi. W świetle przepisu § 181 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie awaryjne oświetlenie ewakuacyjne należy zapewnić w garażu oświetlonym wyłącznie światłem sztucznym o powierzchni netto powyżej 1000 m2. Obowiązek wyposażenia garaży podziemnych w hydranty wewnętrzne wynika natomiast z przepisu § 19 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W świetle powyższej regulacji wskazany wymóg dotyczy jedynie garaży o więcej niż dziesięciu stanowiskach postojowych. Tym samym ze zgromadzonej dokumentacji jednoznacznie wynika, że w przedmiotowym garażu nie ma obowiązku stosowania awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego jak i hydrantów wewnętrznych. Powyższe odnosi się również do nakazu zawartego w pkt 7 decyzji Organu I instancji. Zakaz m.in. ograniczania dostępu do hydrantu nie ma w rozpatrywanym przypadku uzasadnienia. Odnośnie obowiązku nałożonego w pkt 3 zaskarżonej decyzji Organ stwierdził, iż w dniu [...] r. Skarżąca dostarczyła dokumentację potwierdzającą wykonanie przeglądu okresowego instalacji elektrycznej. Dowodem na przeprowadzenie okresowej kontroli obiektu, w tym badanie instalacji elektrycznej jest protokół z dnia [...] r. Wskazany dokument jest podpisany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia (m.in. w zakresie wykonywania instalacji i sieci elektrycznych). Ponadto w materiale dowodowym znajduje się dokument - protokół z pomiarów ochronnych z [...] r. W protokole z tych badań zawarto informację, że instalacja nadaje się do eksploatacji. W ocenie Organu II instancji stanowi to dowód na wykonanie przez Skarżącą obowiązków, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego zaniechania poinformowania strony o zakończeniu postępowania wyjaśniającego Organ odwoławczy stwierdził, że zarzut ten jest bezzasadny. W dniu [..] r. KP PSP wystosował bowiem do Skarżącej pismo, w którym poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z naruszeniem przepisów przeciwpożarowych w garażu wielostanowiskowym przy ul. [...] oraz o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów. Tym samym bezzasadne jest twierdzenie o niepoinformowaniu Skarżącej o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto, w ocenie Organu II instancji, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że Organ I instancji nie zawarł w uzasadnieniu decyzji wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. Analiza decyzji pod względem formalnym pozwala stwierdzić, iż była ona prawidłowa. KP PSP w uzasadnieniu swojej decyzji odniósł się do każdego z siedmiu nałożonych obowiązków, opisał stan faktyczny świadczący o występowaniu nieprawidłowości oraz szczegółowo uzasadnił swoje działanie. W opinii Organu II instancji Organ I instancji odniósł się do wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie. 4. Powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej: 1). błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji wyrażający się w błędnym uznaniu, iż: - Spółdzielnia jest odpowiedzialna za zgromadzenie w garażu wielostanowiskowym przy ul. [...] materiałów i posiada uprawnienia, aby te przedmioty usunąć bowiem sprawuje zarząd nieruchomością wspólną, w sytuacji gdy pełnomocnik działający w imieniu i na rzecz A.G. wskazywał, iż zgromadzone w garażu przedmioty stanowią jego własność, zatem wykonanie nakazów z pkt 5 i 6 decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej doprowadziłoby do popełnienia przez Spółdzielnię czynu zagrożonego karą, co z kolei stanowi o nieważności decyzji organu I i II instancji we wskazanym zakresie; - w nieruchomości, w której zlokalizowany jest garaż nie przeprowadzono kontroli w trybie art. 62 ustawy Prawo budowlane w zakresie określonym w rzeczonym przepisie, w sytuacji gdy Spółdzielnia przedstawiła organowi I instancji protokoły kontroli wykonanych w realizacji obowiązku określonego w art. 62; 2). obrazę przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 4 ust. 1 a ustawy o ochronie przeciwpożarowej poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, iż wykonanie obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej obciąża jedynie zarządcę nieruchomości, w sytuacji gdy katalog podmiotów obowiązanych do realizacji tych obowiązków, stosownie do jasnej i jednoznacznej językowo treści wskazanego przepisu, obejmuje poza zarządcą również użytkownika i faktycznie władającego budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem; 3). obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, tj.; - art. 28 K.p.a. poprzez uznanie, iż adresatem nakazów zawartych w decyzji jest jedynie Spółdzielnia, w sytuacji gdy sama treść decyzji świadczy o tym, iż sprawa dotyczy także interesów prawnych i obowiązków A.G., skoro nakazuje się Spółdzielni uprzątnięcie przedmiotów zgromadzonych w garażu przez pełnomocnika wyżej wskazanej, zatem również tej osobie przysługuje przymiot strony i wiążące się z tym skutki, a została ona bezzasadnie pozbawiona możliwości działania, - art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie. Zdaniem Skarżącej, w świetle art. 28 K.p.a. pojęcie strony, może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej, która stanowi podstawę do ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Tymczasem art. 4 ust. 1 a ustawy o ochronie przeciwpożarowej stanowi, iż odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej ciąży nie tylko na właścicielu, czy zarządcy nieruchomości, ale także na użytkowniku oraz osobie faktycznie nią władającej. Organy obu instancji posiadały informacje o tym, iż po pierwsze w garażu wielostanowiskowym przy ul. [..] ustanowione są ograniczone prawa rzeczowe (spółdzielcze własnościowe prawa do miejsc postojowych nr 1-6), a nadto część nieruchomości wspólnej (wentylatornia i droga komunikacji ogólnej) została zajęta bez podstawy prawnej przez osobę działającą w imieniu i na rzecz jednego z uprawnionych z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa do miejsc postojowych nr [...], tj. A.G. Zatem w tym zakresie to ona jest faktycznie władającą tą częścią nieruchomości, której uprzątnięcie nakazały Organy obu instancji. Skarżąca podkreśliła, że w latach [..] r. zawarła z I. G. B. K. – W., W.Z. oraz M.M. umowy, na podstawie których zobowiązała się do wybudowania na rzecz wskazanych osób miejsc postojowych, które osoby te miały nabyć na zasadach własnościowego spółdzielczego prawa. Ostatecznie po wybudowaniu garażu i spełnieniu innych wymogów osoby te wskazane prawa nabyły. Miejsc postojowych mogą używać osoby uprawnione z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa i to w ich władaniu rzeczone miejsca się znajdują, one też odpowiadają za ich stan. Nadto, o czym zupełnie zapomina, Organ II instancji (i Organ I instancji) stosownie do obowiązujących uregulowań również posiadanie podlega ochronie prawnej. Stosownie do treści art. 342 K.c. ustawodawca nie przewiduje żadnych wyjątków od ustanowionego zakazu. Nie wolno naruszać posiadania, nawet jeśli nie jest ono zgodne ze stanem prawnym albo gdy posiadacz jest w złej wierze. Dlatego też, zdaniem Skarżącej, pomimo iż jest współwłaścicielem nieruchomości, w której zlokalizowany jest garaż i zarządcą nieruchomości wspólnej, z uwagi na jej obciążenie ograniczonymi prawami rzeczowymi nie jest uprawniona do swobodnego używania tej nieruchomości. Nadto niekwestionowane jest w sprawie to, że część nieruchomości wspólnej znajduje się w posiadaniu A.G. Zatem Organy obu instancji źle określiły katalog osób posiadających przymiot strony i pozbawiły możliwości działania osobę, której interesu prawnego i obowiązku dotyczy i decyzja z dnia [..] r. i decyzja z dnia [..] r. Z faktu wykonywania zarządu nieruchomością wspólną nie wynika bowiem prawo do wykonywania innych czynności, niż te które opisane zostały w przepisach prawa. Wykonanie utrzymanych w mocy nakazów tj. uprzątnięcie stanowiących własność A.G. przedmiotów z wentylatorni i drogi komunikacji ogólnej może narazić Spółdzielnię na odpowiedzialność cywilną, i karną (za czyn z art. 278 K.k., ewentualnie także art. 288 K.k.). Nadto Skarżąca wskazała, że wraz z pismem z dnia 13 lipca 2016 r. przesłała do Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej dokumenty wskazujące na wykonanie okresowej kontroli, której podstawę stanowił art. 62 Prawa budowlanego. Zatem nakaz wskazany w pkt 4 decyzji z dnia [...] r. jest bezprzedmiotowy, skoro rzeczona kontrola została przeprowadzona jeszcze przed wszczęciem postępowania. 5. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest niezasadna. 6. Wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem (art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparci o art. 151 p.p.s.a. W ramach swoich kompetencji, po zbadaniu zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. 7. Przedmiotem kontroli Sądu, na skutek skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" , stała się decyzja Komendanta Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [..] r. w części utrzymującej w mocy decyzję Organu I instancji, tj. w zakresie nakazów ujętych w punktach 1, 4, 5, 6 tej decyzji. Kwestia ochrony przeciwpożarowej została uregulowana w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (D. U. z 2016 r. poz. 191). Zgodnie z regulacją art. 4 ust. 1 ww. ustawy, właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany: 1) przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych; 2) wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice; 3) zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie; 4) zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji; 5) przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej; 6) zapoznać pracowników z przepisami przeciwpożarowymi; 7) ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia. Natomiast art. 4 ust. 1a ustawy, stanowi, że odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w ust. 1, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku, obiektu budowlanego lub terenu, przejmuje - w całości lub w części - ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem. 8. Istota sporu w tej sprawie sprowadza się w zasadzie do kwestii ustalenia podmiotu zobowiązanego do wykonania nałożonych zaskarżoną decyzją obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej. 9. W ocenie Sądu, w świetle ustaleń faktycznych w sprawie oraz powołanych przepisów, Organy Straży Pożarnej prawidłowo określiły, że podmiotem zobowiązanym do wykonania wszystkich nałożonych decyzją obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej jest Skarżąca Spółdzielnia. Przy czym bez znaczenia z punktu widzenia przepisów przeciwpożarowych pozostaje kwestia sposobu wykonania przez Spółdzielnię nałożonego na nią obowiązku. Według prawidłowych i niespornych ustaleń Organów materiały i przedmioty łatwopalne opisane w decyzji umieszczone zostały w części wspólnej budynku przy ul. [...] , w pomieszczeniu wentylatorni oraz w obrębie dróg komunikacji ogólnej w kontrolowanym garażu wielostanowiskowym, które służą także do ewakuacji. Jak wynika z akt, w akcie notarialnym przedłożonym przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] (Rep. A Numer [...]) zawarta jest informacja, iż pomieszczenie wentylatorni oraz komunikację stanowią części wspólne przedmiotowego budynku. Ponadto w § 2 pkt 5 tego aktu notarialnego zapisano, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] sprawuje zarząd nieruchomością wspólną. W § 11 strony ww. aktu notarialnego ustaliły sposób korzystania z tej części wspólnej polegający na prawie swobodnego przechodu i przejazdu. Istotne z punktu widzenia przedmiotowej sprawy jest to, że sama Spółdzielnia potwierdziła, że pozostaje z mocy prawa zarządcą części wspólnych ww. nieruchomości (pismo do ego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej). Należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1222), zarząd nad nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jako zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 241 i art. 26 (zastrzeżenia te nie mają zastosowania w sprawie). Zdaniem Sądu, publicznoprawne obowiązki z zakresu ochrony przeciwpożarowej zostały z woli ustawodawcy nałożone na podmioty będące właścicielami lub zarządcami budynków. Przepisy ustawy o ochronie przeciwpożarowej nie wprowadzają dowolności wyboru na kogo organ ma nałożyć obowiązki. W przypadku takich obiektów budowlanych w których jest odrębna własność lokali, a obowiązki z zakresu utrzymania i użytkowania odnoszą się do całego obiektu i jego części wspólnych, a nie do poszczególnych lokali w nim wyodrębnionych, to ich adresatem może być wyłącznie zarządca, czyli Spółdzielnia Mieszkaniowa lub Wspólnota Mieszkaniowa w zależności od rodzaju zarządu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 865/09 – wszystkie przytaczane orzeczenia dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argument Skarżącej, że to jeden z właścicieli lokalu mieszkalnego w tym budynku powinien być adresatem przedmiotowej decyzji, ponieważ jest właścicielem na zasadzie spółdzielczego prawa własności kilku miejsc postojowych w skontrolowanym garażu wielostanowiskowym, a poza tym do niego należą rzeczy podlegające obowiązkowi usunięcia (z uwagi na ich łatwopalność oraz usytuowanie na drodze ewakuacyjnej) nie zasługuje na akceptację. Komendant Straży Pożarnej nie miał obowiązku ustalania właściciela rzeczy zajmujących części wspólnego budynku, lecz zobowiązany był do ustalenia wyłącznie podmiotu zobowiązanego do zabezpieczenia budynku, obiektu budowlanego lub terenu, według przepisów ustawy o ochronie przeciwpożarowej, a takim jest zarządca budynku. Kwestie wzajemnych relacji pomiędzy zarządcą a właścicielami lokali w zakresie utrzymywania porządku w budynku, w tym w częściach wspólnych pozostają poza kompetencjami Organów orzekających w tej sprawie. 10. Odnosząc się natomiast do zarzutu Skarżącej dotyczącego wykonania kontroli stanu technicznego instalacji przewodów kominowych (dymowych spalinowych i wentylacyjnych), wskazać trzeba, że Organ II instancji słusznie zauważył, że ocena instalacji przewodów kominowych wynikająca nie z przeglądu ww. urządzeń, a jedynie z oceny innej dokumentacji o wykonanym przeglądzie przewodów kominowych nie może stanowić o wykonaniu obowiązku z art. 62 Prawa budowlanego w zakresie sprawdzenia stanu technicznego przewodów wentylacji mechanicznej w garażu. 11. Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa, a w odniesieniu do prawidłowości sformułowanych w zaskarżonej decyzji nakazów i ich podstawy materialnoprawnej, także i w tym zakresie nie dopatrzył się naruszenia prawa. 12. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.