II SA/Sz 1442/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jego skargi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej postanawia I. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić radcę prawnego

L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania skarżącemu pomocy finansowej na opłacenie kosztów dojazdu i konsultacji medycznej w Przychodni [...] w W.. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. We wniosku podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, mieszka w mieszkaniu stanowiącym jego współwłasność, a jedynym jego majątkiem jest samochód [...] r. Wnioskodawca podał, że nie ma żadnych oszczędności, utrzymuje się wyłącznie z pomocy opieki społecznej wynoszącej ok. [...] zł miesięcznie (zasiłek stały [...] zł, zasiłek celowy [...] zł, pomoc w zakresie dożywiania [...] zł), a zobowiązania i wydatki stałe wynoszą: czynsz za mieszkanie wraz z ogrzewaniem [...] zł, energia elektryczna [...] zł, woda i kanalizacja [...] zł, media ok. [...] zł, leki ok. [...] zł, dojazdy do placówek medycznych [...] zł, środki czystości i środki higieniczne [...] zł, odzież i żywność ok. [...] zł. Skarżący oświadczył, że pomaga mu brat i rodzina i tylko dzięki temu może egzystować. Do wniosku dołączył m. in. zaświadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z którego wynika, że systematycznie korzysta on z pomocy finansowej tej placówki, a obecnie otrzymuje zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie, oraz zaświadczenie o wysokości świadczeń pobranych przez wnioskodawcę w okresie od [...] r. do [...] r. W odpowiedzi na wezwanie starszego referendarza sądowego z dnia 21 grudnia 2017 r. wnioskodawca wyjaśnił, że wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.)- dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). W myśl art. 249a p.p.s.a. jeżeli rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji wydanej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930), w których skarżący zwolnieni są od kosztów sądowych na podstawie art. art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Z uwagi na ustawowe zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych, wniosek o przyznanie pomocy w tej części jako bezprzedmiotowy należało umorzyć. Mając natomiast na względzie informacje dotyczące sytuacji majątkowej, zdrowotnej i rodzinnej skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku, a także wynikające z akt administracyjnych sprawy, wniosek w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego należało uwzględnić, ponieważ skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych (poza samochodem) i utrzymuje się wyłącznie z zasiłków z opieki społecznej i pomocy rodziny. Z akt sprawy wynika, że skarżący jest osobą przewlekle chorą i niezdolną do pracy, korzysta z usług opiekuńczych. Uzasadnia to uwzględnienie wniosku w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Z tych względów wniosek o ustanowienie radcy prawnego został uwzględniony na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.