II SA/Sz 1331/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

J.S. pismem z dnia 21 października 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącej prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką W.R. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 23 maja 2014 r.(data nadania pisma) J.S. oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie skarżąca pismem z dnia 23 maja 2014 r. cofnęła skargę na opisaną powyżej decyzję organu odwoławczego w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego, w związku z możliwością ubiegania się o świadczenie z tytułu opieki nad niepełnosprawną matką w ramach nowej instytucji prawnej wprowadzonej ustawą z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. z 2014 r., poz. 567). W ocenie Sądu, dokonana przez skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.