II SA/Sz 1316/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Rady Gminy Ustronie Morskie z dnia 12 marca 2012 r. nr XXI/143/2012 w przedmiocie uchwalenia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy Ustronie Morskie postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 17 listopada 2018 r., sprecyzowanym pismem z daty nadania w urzędzie pocztowym - 3 stycznia 2019 r., S. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na uchwałę Rady Gminy Ustronie Morskie Nr XXI/143/2012 z dnia 12 marca 2012 r. w przedmiocie uchwalenia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy U. M.. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2019 r. Sąd zobowiązał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed jej wniesieniem wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do Rady Gminy w U. M. wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z zaskarżonej uchwały oraz do wykazania daty nadania tego wezwania u operatora pocztowego, bądź złożenia bezpośrednio w siedzibie organu oraz do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 21 stycznia 2019 r. (k. 35 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 22 stycznia 2019 r. oświadczył, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skierował za pośrednictwem Rady Gminy w U. M. i w piśmie tym wezwał organ do dobrowolnego usunięcia naruszenia prawa uchwałą podjętą w sprawie uchwalenia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy U. M.. Takie skierowanie skargi jest, w rozumieniu skarżącego, wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem skarżącego, fakt, że Rada Gminy w U. M. przesłała skargę, dowodzi, że odmówiła usunięcia stanu niezgodnego z prawem przed wniesieniem skargi. Organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualne oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sąd przed merytorycznym badaniem sprawy zobowiązany jest w pierwszej kolejności skontrolować przesłanki dopuszczalności skargi, w tym wyczerpanie środków zaskarżenia przed jej wniesieniem. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), zwanej dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy wskazać, że art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 101 u.s.g., w zakresie wymogu wezwania do usunięcia nasunięcia prawa przed wniesieniem skargi, z dniem 1 czerwca 2017 r. uległy zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Jak wynika z art. 17 ust. 1 tej ustawy, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto należy mieć na względzie, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 17 ust. 2). Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 12 marca 2012 r., a więc przed ww. zmianą art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 101 u.s.g., co oznacza, że wniesienie niniejszej skargi powinno być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym, Sąd wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi skierował do Rady Gminy U. M. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z zaskarżonej uchwały oraz nadesłania dowodu potwierdzającego skierowanie takiego pisma do organu. Skarżący w odpowiedzi oświadczył, że pismem, którym zaskarżył przedmiotową uchwałę do Sądu, wniesionym za pośrednictwem organu, skierował wezwanie do tego organu do dobrowolnego usunięcia naruszenia prawa wydaną uchwałą. Wyjaśnić należy, że w świetle ww. przepisów, skierowanie do organu pisma stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi warunek skutecznego wniesienia skargi na uchwałę samorządu gminy, a pismo to winno poprzedzać moment złożenia skargi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest wymogiem czysto formalnym. Daje ono możliwość organowi uchwałodawczemu zastosowania się do żądań podmiotu, którego zapisy prawa miejscowego dotyczą i eliminacji z aktu tych postanowień, które w ocenie organu, naruszają interes prawny lub uprawnienie podmiotu wzywającego do usunięcia naruszenia prawa, oraz są niezgodne z porządkiem prawnym. Skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego ma jedynie obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Nie musi natomiast czekać na odpowiedź organu. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. wnoszona jest po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 - opubl. w ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83). Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi była ona poprzedzona środkiem zaskarżenia kierowanym do organu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy nie może jednocześnie stanowić wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa wydaną uchwałą. Oznacza to, że skarżący nie spełnił jednego z niezbędnych wymogów do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Z tych względów Sąd, niedopuszczalną skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzekł, jak na wstępie.