II SA/Sz 1262/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Stowarzyszenia A. i T. C. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 30 czerwca 2005 r. nr XXII/282/2005 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo postanawia: odrzucić skargi.

Stowarzyszenie [...] oraz T.C. w dniu [...] (data wpływu do organu) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 30 czerwca 2005 r. Nr XXII/282/2005. Jednocześnie skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1262/16 odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...], zwane dalej "Stowarzyszeniem", oraz T.C. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1262/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie tego sądu z dnia 16 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OZ 304/17 w pkt 1 odrzucił zażalenie Stowarzyszenia i w pkt 2 oddalił zażalenie T.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1262/16. Natomiast postanowieniem z dnia 25 kwietnia sygn. akt II OZ 305/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie T.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1262/16. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadnie sąd pierwszej instancji skargę złożoną w dniu [...] uznał za spóźnioną. Jak wynika z akt sprawy, skarżący pismem z dnia 27 maja 2016 r. wezwali Radę Gminy Darłowo do usunięcia naruszenia prawa, jakiego ich zdaniem dopuścił się ten organ wydając zaskarżoną uchwałę. Mając na uwadze to, że organ nie zajął stanowiska w sprawie, skarżący powinni byli wnieść skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, najpóźniej w dniu [...] - czyli w terminie 60 dni od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak trafnie wskazał sąd pierwszej instancji za odpowiedź organu nie można uznać znajdujących się w aktach sprawy pism Wójta Gminy D.: z dnia [...] stanowiących wezwania do usunięcia braków formalnych wezwań do usunięcia naruszenia prawa i z dnia [...] informujących o podstawie prawnej wezwań do usunięcia braków formalnych, czy też zawiadomień z dnia [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wezwań z dnia [...]. Bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi, wbrew twierdzeniom skarżącego, pozostaje fakt, że Przewodniczący Rady Gminy D. pismem z dnia [...] zwrócił się do Wójta Gminy D. o zajęcie stanowiska w sprawie kwestionowanej uchwały. Ponadto fakt, że stosuje się przepisy postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, tj. nie powoduje jego przerwania bądź zawieszenia. Dla biegu terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., nie mają znaczenia dodatkowe czynności, jakie podejmuje organ w zakresie wniesionego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446) zastosowanie znajduje art. 53 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (vide: uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostępna w Internecie). Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wynosi 30 dni, a liczony jest od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Z kolei drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wynosi 60 dni i liczony jest od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Jak wynika z akt sprawy, skarżący pismem z dnia [...] (złożonym tego dnia w Urzędzie Gminy D.) wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, jakiego ich zdaniem dopuścił się ten organ wydając zaskarżoną uchwałę. Mając na uwadze to, że organ nie zajął stanowiska w sprawie, skarżący powinni byli wnieść skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu najdalej dnia [...]. Skarga natomiast została złożona w dniu [...], a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe oraz wydane w niniejszej sprawie prawomocne postanowienie sądu z dnia 16 grudnia 2016 r. odmawiające skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi, postanowienie sądu z dnia 10 lutego 2017 r. odrzucające zażalenie Stowarzyszenia na to postanowienie, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt 304/17 i 305/17 stwierdzić należy, że skarga Stowarzyszenia [...] i skarga T.C. – jako wniesione po upływie terminu – podlegają odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.