II SA/Sz 1258/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dnia 3 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zarządu Powiatu w Myśliborzu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z 16 sierpnia 2017 r. nr P-1.4131.308.2017.KN w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany okresu piastowania stanowiska Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego p o s t a n a w i a odrzucić wniosek

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 16 sierpnia 2017 r., nr P-1.4131.308.2017.KN Wojewoda Zachodniopomorski stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu w Myśliborzu z dnia 12 kwietnia 2017 r. nr 177/585/2017 w sprawie zmiany okresu piastowania stanowiska Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało doręczone Zarządowi Powiatu w Myśliborzu drogą poczty elektronicznej (e-PUAP) w dniu 25 sierpnia 2017 r. (poświadczenie przedłożenia w aktach administracyjnych). W dniu 26 września 2017 r. Zarząd Powiatu w Myśliborzu, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego. Jednocześnie strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia złożonej - jak stwierdziła - jeden dzień po terminie skargi. Argumentowała, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy i było wynikiem błędu pracownika biura obsługi klienta Starostwa Powiatowego w M.. Strona skarżąca wskazała, że rozstrzygnięcie nadzorcze zostało przesłane przez organ drogą elektroniczną, platformą e-PUAP, w piątek 25 sierpnia 2017 r., o godz.14:49, a więc w czasie kiedy Starostwo Powiatowe w M. już nie pracowało, w tym sensie, że pracownicy Starostwa zgodnie z regulaminem pracy świadczą pracę od poniedziałku do piątku, przy czym w każdy piątek tylko do godziny 14. Wobec przesłania platformą e-PUAP rozstrzygnięcia nadzorczego już po zakończeniu urzędowania pracowników Starostwa, pracownik odpowiedzialny za odbiór korespondencji mógł zalogować się na ww. platformie dopiero w poniedziałek 28 sierpnia 2017 r. pobierając ją z systemu o godzinie 8:06. Po wydrukowaniu pisma przewodniego wraz z kopią rozstrzygnięcia nadzorczego, pracownik opatrzył przedmiotowe pismo podpisem i pieczęcią wpływu 28 sierpnia 2017 r., uważając doręczenie w piątek po godzinie urzędowania za nieskuteczne. Na dowód tych okoliczności strona załączyła do wniosku metrykę pisma świadczącego o rzeczywistym odebraniu korespondencji przez pracownika i adnotacją o dacie jego wpływu do Starostwa, a także urzędowe poświadczenie przedłożenia. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił Powiatowi Myśliborskiemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z 16 sierpnia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany okresu piastowania stanowiska Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu M. . Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że błąd pracownika polegający na wadliwym przyporządkowaniu wpływu korespondencji świadczy o niedołożeniu należytej staranności, stanowiąc błąd, za który pracodawca, a tym samym skarżący, ponosi winę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nieuzasadnioną odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 86 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 109 w związku z art. 391 § 1 k.p.a. oraz w związku z art. 79 ust. 5 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym oraz art. 3 pkt 2, art. 20b ust. 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W ocenie skarżącego, do uchybienia terminu do wniesienia skargi nie doszło, ponieważ Wojewoda Zachodniopomorski nie doręczył skarżącemu rozstrzygnięcia nadzorczego w rozumieniu przepisów ustawy o samorządzie powiatowym, a jedynie nieopatrzoną podpisem elektronicznym kopię tego rozstrzygnięcia w postaci pliku PDF. Dokument ten nie stanowi dokumentu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy o informatyzacji. W konsekwencji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny powinien zostać odrzucony. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt II OZ 1649/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Szczecinie, wskazując, że przesłanie w sprawie rozstrzygnięcia nadzorczego w formie elektronicznej potwierdzone zostało wygenerowanym przez system poświadczeniem przedłożenia (UPP) z 25 sierpnia 2017 r., natomiast brak jest w aktach sprawy urzędowego potwierdzenia doręczenia (UPD) opatrzonego podpisem elektronicznym umożliwiającym identyfikację podpisującego w sposób przewidziany w art. 20a ust. 1 i 2 ustawy o informatyzacji. Dlatego też na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie miał możliwości oceny, czy skarga została wniesiona w terminie, a co za tym idzie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazana na dokumencie UPP data doręczenia jest wyłącznie datą doręczenia tego poświadczenia nadawcy, a więc datą (i godziną), w której Wojewoda Zachodniopomorski otrzymał dokument UPP wygenerowany automatycznie przez system teleinformatyczny skarżącego. Nie jest to natomiast data doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. W świetle powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości odniesienia się do zarzutu zażalenia dotyczącego naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności konieczne jest bowiem ustalenie, czy skarga została wniesiona w terminie. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wezwał pełnomocnika strony skarżącej oraz organ do nadesłania urzędowego poświadczenia doręczenia (tzw. UPD) rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 16 sierpnia 2017 r. w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że urzędowe poświadczenie doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zostało wygenerowane. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 14 lutego 2018 r. organ wskazał, że urzędowe poświadczenie doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zostało wygenerowane bowiem zarówno organ, jak i Powiat Myśliborski są podmiotami publicznymi, w związku z tym dokumentem, który należy traktować jako potwierdzenie odbioru korespondencji przez podmiot publiczny jest urzędowe poświadczenie przedłożenia. Z kolei, strona skarżąca, w piśmie z dnia 13 lutego 2018 r. wskazała, że nie jest w stanie wygenerować urzędowego poświadczenia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, bowiem organ wysłał kopię tego rozstrzygnięcia za pośrednictwem platformy ePUAP bez zachowania warunków technicznych, które wymagają dokonania przez adresata potwierdzenia odbioru korespondencji podpisem elektronicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności oparty jest na twierdzeniu, że do uchybienia terminu doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. akt II CZ 129/99, LEX nr 110 599, z dnia 4 października 2001 r., sygn. akt I CZ 116/01 LEX nr 52 578, z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, LEX nr 53 302, z dnia 3 października 2002 r., sygn. akt I CZ 120/02, LEX nr 74 409, oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt FZ 61/04). Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest zatem przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", dopiero wtedy czynność taka staje się bezskuteczna. W niniejszej sprawie orzekał już Naczelny Sąd Administracyjny, który w treści postanowienia z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt II OZ 1649/17 nakazał Sądowi pierwszej instancji wyjaśnić, czy skarga została wniesiona w terminie, wskazując jednocześnie, że właściwym dokumentem, który stanowi potwierdzenie doręczenie rozstrzygnięcia nadzorczego może być urzędowe poświadczenie doręczenia, a nie jak przyjęto w sprawie – urzędowe poświadczenie przedłożenia. Sąd II instancji stwierdził również, że na etapie skargi skuteczność doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie była przez stronę skarżącą kwestionowana. Należy podkreślić, że podjęte – zgodnie z zaleceniami Sądu II instancji – działania mające na celu ustalenie daty doręczenia stronie skarżącej kwestionowanego rozstrzygnięcia, tj. daty opatrzenia urzędowego poświadczenia doręczenia rozstrzygnięcia podpisem elektronicznym, zakończyły się stwierdzeniem, że w sprawie nie zostało wygenerowane urzędowe poświadczenie doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, a jedynie urzędowe poświadczenie przedłożenia. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu orzekającego w tej sprawie, uznać należy, że w sprawie doszło do wadliwego doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Doręczenie miało miejsce, co nie było kwestionowane przez stronę skarżącą na etapie skargi, natomiast z akt sprawy nie wynika jednoznacznie, w jakiej dacie zostało ono doręczone stronie skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP. Jednocześnie wskazać należy, że w sytuacji niemożności ustalenia w sposób jednoznaczny wskazanej wyżej kwestii, niedające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść strony skarżącej. W związku z tym uznać należy, że skarga Zarządu Powiatu w Myśliborzu została wniesiona w terminie, zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności procesowej uznać należało za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.) i podlegający odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd – na podstawie art. 88 p.p.s.a. – orzekł jak na wstępie.