II SA/Sz 1249/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu opieki społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

A.M. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r., ustalającą skarżącemu opłatę w wysokości [...] zł miesięcznie, od [...] r., za pobyt ojca skarżącego w domu pomocy społecznej. Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że w obecnej sytuacji materialnej nie jest w stanie ponieść opłaty w wysokości [...] zł. Wyjaśnił, że jego zarobek miesięczny wynosi [...] zł i wskazana opłata stanowi ponad połowę jego pensji. Dodał, że ma na utrzymaniu kształcącą się córkę (aplikantkę radcowską), a we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje również matka skarżącego, której emerytura wynosi [...] zł. W związku z powyższym, skarżący oświadczył, że nie jest w stanie opłacić pełnej wysokości opłaty za pobyt ojca w domu opieki społecznej. Zarządzeniem z dnia [...] r., Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy uiścił opłatę za poszczególne miesiące w okresie [...] r., wynikającą z decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r., oraz czy skarżący podtrzymuje wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w świetle zaistnienia nowych okoliczności w sprawie, tj. wydania przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia [...] r., zmieniającej decyzję tego organu z dnia [...] r., w ten sposób, że skarżący został zobowiązany do uiszczenia opłaty za pobyt ojca w domu opieki społecznej od [...] r., w kwocie [...] zł miesięcznie, pod rygorem przyjęcia, że skarżący uiścił wymaganą kwotę za [...] r. i podtrzymuje przedmiotowy wniosek. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] r., skarżący oświadczył, że nie uiścił przedmiotowej opłaty w kwocie [...] zł miesięcznie, za miesiące [...] r., gdyż wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji ustalającej tę kwotę, z którą skarżący się nie zgadza. Oświadczył, że opłata w ww. wysokości, ustalona została z naruszeniem przepisów prawa. Skarżący dodał, że po wydaniu drugiej decyzji, określającej znacząco niższą opłatę, reguluje ją na bieżąco. Skarżący podtrzymał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że nie jest w stanie opłacić kwoty [...] zł miesięcznie, w powołanym wyżej okresie, bez uszczerbku utrzymania siebie i najbliższych. Żądana kwota stanowi ponad połowę jego wynagrodzenia, a do tego dochodzą stałe zobowiązania: opłata czynszu za mieszkanie, kredyt, koszty szkoły uczącego się domownika, itd. Skarżący stwierdził, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody majątkowej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co zostało opisane w jego wniosku znajdującym się w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Obowiązek przedstawienia pełnych okoliczności, wskazujących przesłanki uzasadniające zastosowanie powołanej instytucji, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony zwłaszcza, gdy przedmiot sprawy dotyczy należności pieniężnej. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał w dostateczny sposób, że w jego przypadku zachodzi potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie opłaty za pobyt ojca skarżącego w domu opieki społecznej. Sąd stwierdza, że skarżący, obrazując swoją sytuację finansową, ograniczył się do wskazania swojego wynagrodzenia miesięcznego w wysokości [...] zł, prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego z kształcącą się córką oraz z matką, której emerytura wynosi [...] zł oraz ogólnie odniósł się do wydatków utrzymania rodziny. Skarżący nie przedstawił natomiast (a także nie udokumentował) pełnej informacji o posiadanym przez niego majątku i środkach finansowych, informacji o rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych (stan bieżący konta, dane o wpływach i wypłatach z kont), o aktualnym zadłużeniu skarżącego i bieżących kosztach utrzymania rodziny. Brak jest podstaw, aby żądać od Sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę, która wszystkich koniecznych danych nie przedstawiła na poparcie wniosku. Z akt sprawy wynika przy tym, że sporna wysokość ustalonej stronie opłaty, należna jest wyłącznie za [...] miesiące, gdyż od [...] r. skarżący zobowiązany jest do ponoszenia kosztów pobytu ojca w domu opieki społecznej, w znacznie niższej wysokości, tj. [...] zł miesięcznie i jak oświadczył skarżący, opłatę w niższej wysokości reguluje na bieżąco. Sąd stwierdza, że lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd podkreśla przy tym, że nawet możliwość wyegzekwowania należnej kwoty czy konieczność spłaty wielu zobowiązań, wynikających z prowadzenia gospodarstwa domowego, same w sobie nie stanowią wystarczającej przyczyny wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, iż na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Wystąpienia tego rodzaju okoliczności nadzwyczajnych nie można odczytać z wniosku skarżącego, ani z pozostałej części akt sprawy. Sąd wyjaśnia ponadto, że o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie może decydować argumentacja skarżącego, podważająca legalność wydania decyzji. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, sąd nie bada zasadności samej skargi, a jedynie bada wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji przedmiotowy wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.