II SA/Sz 121/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. S., B. S. i M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie po rozpoznaniu wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zwolnił ww. skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła dla strony pełnomocnika z urzędu w osobie adw. M. Ł.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2017 r. oddalił skargę H. S., B. S. i M. S. na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 września 2017 r. W dniu 9 października 2017 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku, w której zawarto wniosek o zwolnienie strony od kosztów sądowych. W wykonaniu zobowiązania sądowego zobowiązującego do uzupełnienia braku formalnego złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżący w zakreślonym terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką, posiadany majątek to udział w 1/3 lokalu o powierzchni [...]m2 oraz działka siedliskowa nr [...], o powierzchni [...]m2. Źródło utrzymania trzyosobowej rodziny stanowi zasiłek z MOPS w wysokości [...] zł. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż zbędne okazało się rozpatrzenie kolejnego żądania zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata zawartego we wniosku z dnia 26 października 2017 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżącemu postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, co oznacza, że skarżący w tej sprawie jest reprezentowany przez pełnomocnika oraz zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym, włącznie z postępowaniem kasacyjnym. Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy należało umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, o czym orzeczono jak na wstępie.