II SA/Sz 119/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w S. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 41/15 w przedmiocie pozbawienia prawa do uposażenia postanawia: odrzucić skargę

E.G. pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w S. prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 16 lipca 2015 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 41/15. Powyższym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez E.G. rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...] oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia 3 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia prawa do uposażenia. W uzasadnieniu skargi E.G. wskazał, że do dnia złożenia skargi, Komendant Powiatowy Policji w S. nie załatwił sprawy zgodnie z wykładnią prawa zawartą w powołanym wyroku, czym naruszył administracyjną zasadę szybkości działania. Zdaniem skarżącego, organ ten powinien był wykonać wyrok WSA niezwłocznie po jego otrzymaniu, ponieważ zawarta w nim ocena prawna dokonana przez Sąd była jednoznaczna, a czego dotychczas nie uczynił. W tej sytuacji skarga zawierająca żądanie wymierzenia Komendantowi Powiatowemu w S. grzywny z tytułu niewykonania ww. wyroku jest zasadna. W odpowiedzi na skargę Komendanta Powiatowego Policji w S. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie zaznaczyć trzeba, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmieniła ona między innymi treść art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Natomiast od dnia 15 sierpnia 2015 r. przepis ten, zgodnie z art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r., stanowi, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Jednocześnie, zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 154 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Istotne jest również to, że w obu przypadkach warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w nowym stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Jedynym bowiem przypadkiem, w którym złożenie takiej skargi jest dopuszczalne będzie niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z regulacji art. 154 P.p.s.a. wyłączono natomiast przypadki dotyczące stanów bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku między innymi uchylającym akt lub czynność, jak w przypadku skargi E.G. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2015 r., podjętego w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności rozkazów personalnych wydanych przez organy orzekające w sprawie pozbawienia skarżącego prawa do uposażenia. Powyższe orzeczenie nie dotyczyło natomiast ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez te organy. W obecnym stanie prawnym skarga o wymierzenie grzywny za brak działania organów po wyroku sądu, który zapadł w sprawie innej niż bezczynność lub przewlekłość, jest niedopuszczalna i z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało ją odrzucić.