II SA/Sz 1186/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wtórnika prawa jazdy uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty B. z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...]

W dniu [...] czerwca 2021 r. K. K. (zwany dalej: "stroną" lub "skarżącym") zwrócił się Starostwa Powiatowego w B. z podaniem o wydanie wtórnika prawa jazdy kategorii "BA". We wniosku strona użyła sformułowania: "Proszę o wydanie mi wtórnika prawa jazdy kat. "BA" poprzedni dokument uległ zniszczeniu lub został zagubiony." Do podania strona dołączyła pismo Wojewody Z. z dnia [...] maja 2021 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021., poz. 735 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a."), art. 18 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2021., poz. 1212 ze zm., zwanej dalej: "u.k.p.") Starosta B. (zwany dalej: "organem I instancji" lub "Starostą") odmówił stronie wydania wtórnika prawa jazdy kategorii "BA". W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wpłynęło do tego organu w dniu [...] czerwca 2021 r. podanie strony o wydanie wtórnika prawa jazdy ww. kategorii i podania strona dołączyła pismo Wojewody Z. z dnia [...] maja 2021r. potwierdzające, iż wnoszący podanie zdał "... egzamin na prawo jazdy kat "BA" [po raz 1] zorganizowanym przez LOK B. w 1981 roku i uzyskał Pan pozytywne wyniki z egzaminu teoretycznego oraz praktycznego z kierowania samochodem i motocyklem." W związku z powyższym, organ I instancji w dniu [...] czerwca 2021 r. wezwał stronę do usunięcia braków formalnych podania. W dniu [...] czerwca 2021 r. wpłynął do organu wniosek strony o wydanie wtórnika prawa jazdy w związku z jego utratą z powodu zagubienia dokumentu. Jak wyjaśnił organ I instancji, po analizie akt ewidencyjnych kierowcy i rejestrów wydanych praw jazdy wynika, iż uprawnione organy nie wydały stronie prawa jazdy kat. "AB". Ponadto z akt ewidencyjnych kierowcy wynika, iż Starosta założył ww. akta ewidencyjne kierowcy bez uprawnień w związku z orzeczonym zakazem prowadzenia wszelkich pojazdów do wyroku sygn. akt [...] i sygn. akt [...] oraz, że wpłynęła decyzja Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] listopada 2011 r. o skierowanie na badania lekarskie, zawierająca treść: "prawa jazdy kategorii: brak". Kierując się powyższym organ orzekł jak na wstępie decyzji. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2021 r., której zarzuciła naruszenie: - art. 18 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit a u.k.p., poprzez jego niezastosowanie pomimo, że strona spełnia wszystkie pozytywne przesłanki do uzyskania wtórnika prawa jazdy, w związku z jego utratą, tj. posiada uprawnienia do prowadzenia pojazdów objętych kategorią "AB" i zawiadomiła organ o utracie prawa jazdy na podstawie tego przepisu, - przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy: art. 7 kpa, art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. i art. 80 k.p.a., co do istoty, poprzez nierozpatrzenie w całości zebranego materiału, działanie organu niezgodnie z zasadą praworządności i w sposób nie budzący zaufania obywatela do organów postępowania, wydania decyzji na niekorzyść strony pomimo wątpliwości co do stanu faktycznego, poprzez przenoszenie na skarżącego skutków zaniedbań w postaci zagubienia dokumentacji potwierdzającej wydanie stronie prawa jazdy w 1981 r. Decyzją z dnia [...] września 2021, nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 18 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a u.k.p., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (zwane dalej: "organem II instancji" lub "Kolegium"), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2021 r. Organ II instancji uznał, że odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazał na ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organ I instancji. Starosta, po otrzymaniu ww. wniosku strony ustalił, iż w rejestrach kierowców nie widnieje ona jako osoba, której kiedykolwiek wydano prawo jazdy. Strona widnieje natomiast w skorowidzu osób bez uprawnień, które skierowano na badania pod poz. [...], w ewidencji osób bez uprawnień pod poz. [...] oraz w rejestrze zakazu wydawania uprawnień pod poz. [...]. Ponadto organ II instancji dodał, iż z załączonych dokumentów wynika, że wnioskodawca był dwukrotnie skazany za przestępstwo z art. 178a § 2 Kodeksu karnego (dalej zwanego "k.k."), tj. za prowadzenie na drodze publicznej roweru będąc w stanie nietrzeźwości: - wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] lutego 2006 r., sygn. akt [...], którym orzeczono m.in. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów na okres 2 lat, - wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] września 2009 r., sygn. akt [...], którym orzeczono m.in. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów na okres 2 lat. W związku z tymi wyrokami organ I instancji zawiadomił stronę pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz pismem z dnia [...] października 2009 r., po upływie jakiego okresu może się ubiegać o wydanie uprawnień do kierowania pojazdami. W obu zawiadomieniach pouczono stronę, że przywrócenie uprawnień zatrzymanych na okres dłuższy niż rok uzależnione jest od wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Dodatkowo organ zauważył, że Komendant Powiatowy Policji w B. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. skierował stronę na badania lekarskie, wskazując, iż strona nie posiada prawa jazdy. Strona nie poddała się badaniom. Kolegium analizując powyższe wskazało, iż samo ustalenie, że strona nigdy nie widniała w ewidencji jako osoba, która uzyskała prawo jazdy jest podstawą do odmowy wydania stronie wtórnika prawa jazdy, zaś twierdzenie strony, iż rejestr ten prowadzony jest nierzetelnie uznać należy jedynie za polemikę z organem, nie poparta żadnymi dowodami. Dowodem takim nie może bowiem być samo zaświadczenie, że strona zdała w 1981 r. egzamin na prawo jazdy. Dodatkowo organ wskazał, że nawet w wypadku, gdyby strona uzyskała uprawnienia, jak wskazuje w 1981 r., to uprawnienia te utraciłaby w wyniku wyżej opisanych okoliczności, a więc w związku z orzeczonymi wobec niej zakazami na okres powyżej roku prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów za przestępstwa z art. 178a § 2 k.k., a następnie nie poddaniu badaniu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, prawo jazdy wydawane jest osobie, która uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem oraz zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii. Według Kolegium, strona nie spełnia ww. warunków, bowiem badania i egzamin wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii musiałyby być uzyskane przez nią po upływie czasu, na jaki orzeczono wobec strony sądowe zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów, które dwukrotnie orzeczono na okres powyżej jednego roku. Podsumowując, zdaniem Kolegium, organ I instancji wydał decyzję zgodną z prawem i poczynił wszystkie ustalenia faktyczne niezbędne dla rozstrzygnięcia, a Kolegium decyzję tę zaaprobowało i nie stwierdziło, by organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, na jakie strona wskazuje w odwołaniu. K. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję organu II instancji z dnia [...] września 2021 r., wnosząc o jej uchylenie i zobowiązanie organu I instancji do wydania wtórnika prawa jazdy. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w Urzędzie Miejskim w K. potwierdzających wydanie skarżącemu przez Urząd Miasta i Gminy w K. w dniu [...] kwietnia 1981 r. prawa jazdy kat,. AB Nr [...]., których kserokopie dołączył do skargi. Wydanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1) art.18 ust. 1 ust. 2 pkt 1 lit. a u.k.p., poprzez jego niezastosowanie pomimo, że skarżący spełnia wszystkie pozytywne przesłanki do uzyskania wtórnika prawa jazdy, w związku z jego utratą, tj. posiada uprawnienia do prowadzenia pojazdów objętych kategorią "AB" i zawiadomił organ o utracie prawa jazdy; skarżący uważa, że legitymuje się zatem uprawnieniem do wydania wtórnika prawa jazdy Nr [...] wydanego w dniu [...] kwietnia 1981 r. przez Urząd Miasta Gminy w K. na podstawie powołanego przepisu, 2) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, nierozpatrzenie w całości zebranego materiału dowodowego i wyciągnięcie wniosków sprzecznych ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a także nieuwzględnienie słusznego interesu strony, polegające na przyjęciu, że skarżący nigdy nie otrzymał prawa jazdy, mimo zdanego egzaminu, w sytuacji gdy stosowna dokumentacja potwierdzająca posiadanie prawa jazdy znajduje się w Urzędzie Miasta K., a mimo, że organ miał świadomość niekompletności rejestrów praw jazdy wydanych przez Urząd Miasta w K. w 1981 r., nie poinformował o tym skarżącego, lecz konsekwentnie twierdził, że skarżący w tych rejestrach nie figuruje; skarżący nie miał możliwości zweryfikowania danych wynikających z ww. rejestrów, gdyż nie miał do nich dostępu; w ten sposób pozbawiono skarżącego możliwości obrony swoich praw; mimo podniesienia zarzutu w tym przedmiocie, organy w żaden sposób nie odniosły się do tej kwestii, arbitralnie i bezpodstawnie uznając, że skarżący nigdy prawa jazdy nie otrzymał; skarżący, w wyniku podjętych starań, uzyskał obecnie z Urzędu Miasta w K. kserokopię prawa jazdy kategorii BA Nr [...] wydanego w dniu [...] kwietnia 1981r. przez Urząd Miasta i Gminy w K.; powyższe potwierdza nierzetelność i niedbałość działania organu administracyjnego przy rozpatrywaniu sprawy; organ przemilczając występowanie braków w prowadzonej dokumentacji, zaniechał podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nie zwrócił do Urzędu Miasta w K. o udostępnienie stosownej dokumentacji; skarżący nie poszukiwał uprzednio dokumentacji w Urzędzie Miasta K., gdyż swój wniosek skierował do właściwego miejscowo organu, nie mając pojęcia o braku komunikacji i przepływu informacji pomiędzy organami, - art. 6 oraz art. 8 k.p.a., poprzez działanie organu niezgodnie z zasadą praworządności, obiektywizmu, w sposób stronniczy, niesprawiedliwy i nie budzący zaufania obywatela do organów postępowania, a także w sposób niezapewniający równowagi stronom postępowania, poprzez arbitralne, nieznajdujące uzasadnienia w dokumentacji źródłowej przyjęcie, że skarżącemu nie wydano prawa jazdy, podczas gdy skarżący jednoznacznie wykazał, że taki dokument otrzymał; wydanie decyzji nastąpiło zatem z rażącym naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie stron do władzy publicznej; dokonano błędnej oceny materiału dowodowego i pomimo wątpliwości, co do stanu faktycznego wydano rozstrzygnięcie na niekorzyść strony; nie przeprowadzono z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, - art. 7, art.8 k.p.a., poprzez wydanie decyzji na podstawie dowodów i materiałów, co do których strona nie miała możliwości wypowiedzenia się, w tym nie miała możliwości zgłoszenia swoich zastrzeżeń i wniosków, a które to naruszenie doprowadziło do niepełnego i niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co skutkowało podważeniem zasady praworządności. - art. 8 w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez przekroczenie zasady zaufania do organów Państwa, polegające na tym, że organ uniemożliwia skarżącemu korzystanie z uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, poprzez odmowę wydania wtórnika dokumentu, przenosząc tym samym na skarżącego skutki swoich zaniedbań postaci zagubienia dokumentacji potwierdzającej wydanie skarżącemu prawa jazdy w 1981 r. W uzasadnieniu skargi, wnoszący ją zanegował działanie organów, które mając świadomość niekompletności prowadzonej ewidencji przemilczały ten fakt i nie podjęły żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, mimo posiadanych kompetencji właściwych organom administracyjnym. Jest to dla skarżącego nie do zaakceptowania, gdyż stawia obywatela na gorszej pozycji i czyni go bezradnym wobec arbitralnych działań organów. Nie do przyjęcia jest dla skarżącego wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, iż to strona ma wykazać, że wydano jej prawo jazdy, gdyż ten obowiązek ciąży na właściwym organie w ramach przypisanych mu kompetencji. Skarżący podniósł, iż istotne jest, że nie pozostawał w trakcie postępowania bezczynny. Wykazał, że zdał egzamin na prawo jazdy kat. "BA", zorganizowany przez LOK B. w 1981 r. i uzyskał pozytywne wyniki z egzaminu teoretycznego oraz praktycznego z kierowania samochodem i motocyklem. Według skarżącego, mimo tego, że uzyskał prawo jazdy wydane przez Urząd Miasta w K. w 1981 r., właściwe organy bezpodstawnie negowały ten fakt. Skarżący uzyskał informację, że jego dokumentacja dotycząca nabycia uprawnień do kierowania pojazdami znajduje się w Urzędzie Miasta w K.. Z tego Urzędu skarżący uzyskał kserokopię wydanego prawa jazdy. Powyższe potwierdza słuszność stanowiska skarżącego o brakach w prowadzonej ewidencji wydanych praw jazdy, czego niestety organ nie przyznał, a skutkami takiego stanu rzeczy usiłował obciążyć skarżącego, wykorzystując swoją władczą pozycję. Skarżący dodał ale organ musiał posiadać wiedzę o występujących brakach. Zdaniem skarżącego, w zaskarżonej decyzji organ bezzasadnie powołuje się na orzeczone zakazy prowadzenia pojazdów, podczas gdy określony w wyrokach okres obowiązywania zakazu już upłynął i skarżący posiada pełne uprawnienia do kierowania pojazdami. Organ pominął także oczywistą kwestię, że w niniejszych sprawach nastąpiło zatarcie skazania na podstawie przepisów k.k. W świetle powyższego, skarżący uważa, że spełnia ustawowe warunki do wydania wtórnika prawa jazdy i dlatego w pełni uzasadniony jest wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie wydania ww. wtórnika. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. W piśmie z dnia [...] czerwca 2022 r., skarżący zastępowany przez adwokata ustanowionego skarżącemu na zasadzie prawa pomocy, w ślad za wniesioną skargą, sprecyzował i wniósł o uchylenie decyzji organów I i II instancji w całości. Ponadto na podstawie art. 145a § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji wskazując rozstrzygnięcie sprawy, poprzez zobowiązanie organu I instancji do pozytywnego rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie mu wtórnika prawa jazdy kategorii "BA". Skarżący podtrzymał wnioski i zarzuty sformułowane w skardze. Podniósł, iż prawidłowo wskazywał już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, że prowadzone przez organy administracji rejestry dotyczące kierowców posiadających uprawnienia nabyte wiele lat temu są nierzetelne i niesolidne. Prawo jazdy zostało bowiem skarżącemu wydane przez Urząd Miasta i Gminy w K., podczas gdy obecnie dokument ten znajduje się w Urzędzie Miasta w K.. Skarżący musiał na własną rękę podjąć działania celem ustalenia gdzie znajdują się dokumenty poświadczające jego uprawnienia, podczas gdy przy prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym organ sam winien dokonać wszelkich starań celem ustalenia prawidłowego stanu faktycznego. Zauważył, iż organ w zaskarżonej decyzji powołuje się na okoliczności, że skarżący nie widnieje w ewidencji osób posiadających uprawnienia do prowadzenia pojazdów, podczas gdy kwestia ta została skutecznie podważona przez skarżącego, poprzez przedłożenie kserokopii prawa jazdy, podania o wydanie prawa jazdy oraz zaświadczenia lekarskiego. Tym samym argumentacja organu II instancji jest chybiona. Według skarżącego, przysługiwało mu prawo do wystąpienia z wnioskiem o wydanie wtórnika prawa jazdy na podstawie art. 18 ust. 1 u.k.p.. Skarżący przychylił się do stanowiska zaprezentowanego w wyroku z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 158/21 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, iż: "Art. 18 u.k.p. nie daje podstaw do przyjęcia, że w ramach wymiany prawa jazdy w celu zmiany danych (dodanie nowych, uzyskanych uprawnień) właściwy organ uzyskał kompetencję do weryfikacji posiadanych już przez wnioskodawcę uprawnień do kierowania pojazdami". Za całkowicie bezprzedmiotowe, są – według skarżącego - rozważania organów I i II instancji dotyczące wyroków karnych. Skarżący podkreślał, że na moment wystąpienia z wnioskiem o wydanie wtórnika prawa jazdy w stosunku do niego nie obowiązywał już środek karny. Wobec zarzutu sformułowanego w zaskarżonej decyzji, iż skarżący zaniechał poinformowania starosty o utracie dokumentu w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zdarzenia, skarżący wskazał, że ustawodawca, nakładając w art. 18 ust. 1 u.k.p., na osobę posiadającą prawo jazdy obowiązek poinformowania organu o utracie dokumentu, nie obwarował tego obowiązku taką sankcją, że konsekwencją jego niedopełnienia będzie uniemożliwienie wystąpienia z wnioskiem o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1. Skarżący ostatecznie poinformował organ o okoliczności zagubienia dokumentu, nie wykonał tego jedynie w odpowiednim terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli wskazane w skardze. Z treści zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej wynika, że skarżący domagał się od organu wydania wtórnika prawa jazdy, albowiem – jak podał- zagubił dokument w 1998 r. w lesie na grzybach. Organ odmówił wydania skarżącemu żądanego dokumentu, gdyż twierdził, że dokument taki w ogóle nie został skarżącemu wydany a nadto wobec skarżącego dwukrotnie, w latach 2006 i 2009, został orzeczony dwuletni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości. Nadto skarżący nie poddał się badaniu lekarskiemu, na które został skierowany decyzją Komendanta Powiatowego Policji w B. [...] listopada 2011 r. Przystępując do rozpoznania sprawy podkreślić należy, że wydanie wtórnika prawa jazdy jest możliwe wówczas, gdy osoba ubiegająca się o ten dokument zgubiła go lub zniszczyła i zawiadomiła o tym fakcie właściwego starostę. Nie budzi wątpliwości również i to, że o wtórnik dokumentu może ubiegać się ta osoba, która nie utraciła uprawnień do kierowania pojazdami. Zgodnie z art. 182 § 1 i 2 Kodeksu karnego wykonawczego, który to przepis obowiązywał zarówno w 2006 jak i w 2009 r., czyli w datach wydania wyroków orzekających wobec skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów, w razie orzeczenia takiego zakazu sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Jeżeli skazany wykonuje zawodowo czynności związane z prowadzeniem pojazdów, o orzeczeniu sąd zawiadamia ponadto bezzwłocznie pracodawcę, u którego skazany jest zatrudniony ( § 1) . Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu ( § 2). Z akt administracyjnych sprawy załączonych do skargi wynika, że jakkolwiek zawiadomienie o orzeczonym wobec skarżącego zakazie prowadzenia pojazdów zostało przesłane przez sąd do organu, to jednak brak jest dowodów na okoliczność, że w stosunku do skarżącego zostały wydane decyzje o cofnięciu uprawnień. W ocenie Sądu, jest to o tyle istotne, że po upływie okresu obowiązywania zakazu orzeczonego przez sąd, starosta przywraca uprawnienia do kierowania pojazdami, zaś jeśli zakaz ten przekraczał rok, warunkiem przywrócenia uprawnień jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Z akt nie wynika, że skarżący na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji został skierowany. Uzasadnienie decyzji organu I instancji jak i orzeczenie Kolegium wskazują na przekonanie tych organów, że skarżący w ogóle uprawnień do kierowania pojazdami nie posiadał. To, że zgubił dokument i nie poinformował o tym fakcie właściwego organu nie przesądza jednak o tym, że takich uprawnień w ogóle nie posiadał. Żaden z organów nie zadał sobie trudu, by sprawdzić, czy skarżący zdał egzamin państwowy na prawo jazdy oraz, czy został mu wydany odpowiedni dokument. Tymczasem skarżący załączył do skargi kserokopie dokumentów potwierdzających zdanie egzaminu na prawo jazdy oraz fakt wydania mu dokumentu potwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami. Oświadczył też, że rzeczone dokumenty uzyskał w Urzędzie Miejskim w K.. W tej sytuacji, by organ mógł końcowo rozpatrzyć wniosek o wydanie skarżącemu wtórnika prawa jazdy, winien w pierwszej kolejności ustalić prawidłowo stan faktyczny sprawy, tj. czy rzeczywiście na podstawie dokumentów znajdujących się w Urzędzie Miasta w K., skarżący posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami, czy orzeczono wobec niego w trybie administracyjnym o cofnięciu uprawnień na czas obowiązywania zakazu sądowego oraz czy skarżący został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji po utracie uprawnień na okres powyżej roku. O ile te czynności nie zostały przez organ wykonane, to należy przeprowadzić postępowanie w tym kierunku a przede wszystkim uzupełnić zebrany materiał dowodowy. Zdaniem Sądu postępowanie w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy należałoby zawiesić jako wtórne w stosunku do postępowania dotyczącego ustalenia, czy skarżący posiada uprawnienia do kierowania pojazdami, które nie zostały mu cofnięte na skutek zaniechania przez organ wydania decyzji na podstawie art. 182 k.k.w. Rzeczą organu jest również dokonanie oceny, czy mimo nie wydania tych decyzji na skutek wyroków sądu karnego z 2006 i 2009 r. skarżącego należałoby skierować na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ze względu na wydane wobec skarżącego zakazy prowadzenia pojazdów przekraczające okres jednego roku. Podsumowując, organy administracji publicznej orzekające w sprawie nie zebrały materiału dowodowego, który umożliwiłby prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, opiera się na zasadzie zupełności materiału dowodowego, wystarczającego do podjęcia rozstrzygnięcia. Obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego nie oznacza nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez ten organ materiałów dowodowych, jednakże w celu ustalenia najistotniejszego dla strony skarżącej dokumentu organ winien skorzystać ze wszystkich dostępnych środków dowodowych. Skarżący – jak wskazują załączone do skargi dokumenty- zdał egzamin na prawo jazdy w 1981 r. a dokument został mu wydany przez Naczelnika Miasta i Gminy K. (organ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego). Kompetencje ustawowe w zakresie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami, ze względu na zmiany ustrojowe, zostały powierzone kierownikom rejonowych urzędów właściwej administracji ogólnej a następnie, po [...] stycznia 1999 r., starostom. Wobec powyższego, rzeczą organu jest ustalenie, gdzie znajdują się oryginały dokumentów skarżącego, z których wynika, że w 1981 r. zostało mu wydane prawo jazdy a następnie dokonanie analizy, czy skarżący uprawnienia te zachował, czy też należy skierować go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Nie należy pomijać w sprawie decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie [...] listopada 2011 r. oraz skutków jej wykonania lub zaniechania wykonania, m.in. w postaci cofnięcia uprawnień ze względu na niepoddanie się badaniom. W niniejszej sprawie zasadniczym uchybieniem stwierdzonym zarówno z zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ja decyzji organu I instancji jest brak pełnego materiału dowodowego niezbędnego do rozpatrzenia sprawy oraz dokonanie oceny prawnej w oparciu o materiał niekompletny, a więc naruszenie art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. oraz 80 k.p.a. Powyższe spowodowało konieczność uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Kolegium na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. W razie uprawomocnienia się niniejszego wyroku organ- związany orzeczeniem Sądu na podstawie art. 153 p.p.s.a., zbierze materiał dowodowy niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy i dokona jego wszechstronnej oceny dając temu wyraz w uzasadnieniu wydanej w sprawie decyzji.