II SA/Sz 118/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na plecenie Komendanta Straży Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie usunięcia pojazdu postanawia: odrzucić skargę

W dniu 21 grudnia 2018 r., J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na polecenie usunięcia pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] z ul. [...] w S., z dnia [...] r., nr [...]. Skarżący zakwestionował legalność regulacji art. 50a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym wskazując, że jest przepisem niekonstytucyjnym, wydanym z naruszeniem art. 46 i 64 Konstytucji RP. Podniósł ponadto, że Straż Miejska w przeszłości wielokrotnie dopuszczała się przywłaszczeń pojazdów osobowych i ciężarowych stanowiących jego własność, a procedurę usuwania pojazdów nazwał "zalegalizowanym i utrwalonym legislacyjnie bezprawiem". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, w szczególności, czy sprawa objęta skargą należy do kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 – j.t.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowe; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została w związku z wydaniem przez Straż Miejską w S., polecenia usunięcia pojazdu będącego własnością skarżącego, z miejsca jego postoju na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 928 - j.t. ze zm.) dalej "u.s.g." i art. 50a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2018 r. poz. 1990 t.j. ze zm.) dalej "p.r.d.". Zgodnie z tym ostatnim przepisem pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub Policję na koszt właściciela lub posiadacza. Zgodnie z ust. 2 pojazd usunięty w trybie określonym w ust. 1, nieodebrany na wezwanie gminy przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten przechodzi na własność gminy z mocy ustawy. Rozważenia zatem wymagało, czy objęta skargą czynność wydania polecenia usunięcia pojazdu, podjęta na podstawie art. 12 pkt 7 u.s.g., w trybie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, stanowi "inną czynność" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Analiza tego przepisu wskazuje, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. Nie oznacza to, w ocenie sądu, że każda czynność organu o charakterze władczym podlega kognicji sądów administracyjnych, bowiem przepisy szczególne mogą przewidywać oddanie kontroli nad tymi czynnościami innym organom. Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotu niniejszej sprawy uznać należy, iż czynność usunięcia pojazdu w trybie art. 50a ustawy p.r.d. i w konsekwencji wydane w tym zakresie polecenie nie stanowi "innej czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Wyjaśnić bowiem należy, że wydanie polecenia usunięcia pojazdu z drogi na tej podstawie następuje w trybie przewidzianym przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym, a przepisy szczególne – ustawa o strażach gminnych, przewidują odrębny tryb zaskarżenia czynności zastosowanych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1-3 i 4-9 oraz art. 14 tej ustawy, w tym również sposobu ich przeprowadzenia, bowiem stosownie do art. 20 u.s.g., w przypadkach tych przysługuje zażalenie do prokuratora, o czym skarżący powinien zostać pouczony przez organ w piśmie z dnia 30 listopada 2018 r., stanowiącym wydanie polecenia. Oznacza to, że sprawa objęta skargą nie należy do kognicji sądów administracyjnych, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi w oparciu o art. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.