II SA/Sz 1146/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. T. o wyłączenie sędziów, referendarzy, jak też całego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić wniosek.

Pismem z dnia 15 stycznia 2020 r., G. T. złożył ponowny wniosek bezwzględnego wyłączenia sędziów i referendarzy, jak też całego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Wniosek należało odrzucić. Obowiązujące prawo nie przewiduje instytucji wyłączenia sądu od orzekania w jakiejkolwiek sprawie poddanej jego kognicji. O niedopuszczalności takiego wniosku stanowi art. 20 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019, poz. 2325 ). Zgodnie z treścią powołanego przepisu wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Na równi z wnioskiem o wyłączenie sądu traktowane jest żądanie wyłączenia wszystkich sędziów (referendarzy) orzekających w danym sądzie, bez wskazania jakichkolwiek zindywidualizowanych okoliczności przemawiających za ich wyłączeniem. Treść pisemnego uzasadnienia wniosku potwierdza, że skarżący w istocie domaga się wyłączenia Sądu od orzekania w zainicjowanej przez niego sprawie sądowej, a to czyni ten wniosek niedopuszczalnym. Skarżący był już informowany o niedopuszczalności takiego wniosku postanowieniem Sądu z dnia 31 października 2019 r., a mimo powyższego, składa kolejny wniosek w tym przedmiocie. W konsekwencji, na podstawie art. 20 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.