II SA/Sz 1138/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA R. B. – Kleczaj po rozpatrzeniu w dniu 9 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.

T. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Powyższa skarga została podpisana przez M. J. jako pełnomocnika skarżącej. Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2020 r. zobowiązano M. J. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej T. M. przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz wykazania, że należy on do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. M. J. pomimo skutecznego doręczenia mu powyższego wezwania, nie wykazał, aby należał do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 ww. ustawy, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 lutego 2020 r. odmówił dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika T. M.. Zarządzeniem tego samego dnia Sąd poinformował T. M. o przyczynie dla której M. J. nie może występować w sprawie jako jej pełnomocnik i jednocześnie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniesionej w jej imieniu przez M. J. skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 marca 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych i do dnia dzisiejszego nie zostało przez nią wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, to jest między innymi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak podpisu pod skargą powoduje, że nie można nadać skardze prawidłowego biegu. W świetle art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na gruncie przedmiotowej sprawy skarga T. M. została podpisana przez M. J., który nie wykazał, aby należał do kręgu osób mogących być pełnomocnikami, dlatego też Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania odpisu podpisanej skargi pouczając, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zobowiązujące do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącej w dniu 13 marca 2020 r., jednakże termin do jego wykonania nie rozpoczął biegu od dnia 14 marca 2020 r., gdyż w tym dniu wprowadzono stan zagrożenia epidemiologicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) w art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 stanowił, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych – nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Choć przepis ten wszedł w życie 31 marca 2020 r., to Sąd mając na uwadze jego brzmienie stoi na stanowisku, że powyższe rozwiązanie należy odnieść do stanów zaistniałych począwszy od dnia 14 marca 2020 r., tj. ogłoszenia rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 433). W tym miejscu wskazać trzeba, że art. 15 zzs został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875). Jednocześnie w ustawie tej wskazano, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 68 ust. 6). Skoro powyższa ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 16 maja 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg od dnia 24 maja 2020 r. i upłynął na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. z dniem 1 czerwca 2020 r. (w poniedziałek). W myśl tego przepisu jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Jak wynika z akt sprawy skarżąca w tym terminie nie podpisała skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak na wstępie.