II SA/Sz 1109/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Inne z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za okres IV kwartału 2018 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. umarza postępowanie administracyjne; III. zasądza od Inne na rzecz skarżącego W. Z. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarb Państwa w osobie Wojewody Z. (dalej: "Wojewoda", "skarżący"), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzję P. G. W. W. P. – Z. Z. w G. (dalej "organ") z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Wojewodę Z. , który przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O. na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących Gminy Ostrowice w województwie zachodniopomorskim (Dz.U. z 2018 r. poz. 1432; dalej "u.s.r.g.O.", opłaty zmiennej w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych w miejscowości P. za czwarty kwartał 2018 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 19 lutego 2019 r. do P. G. W. W. P. – Z. Z. w G. wpłynęło pismo Wojewody Z. z 15 lutego 2019 r., który powołując się na art. 30 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, nadesłał w imieniu zniesionej Gminy O. oświadczenie podmiotu obowiązanego do ponoszenia opłat za usługi wodne w celu ustalenia wysokości opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za IV kwartał 2018 r. Organ sporządził na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.; dalej "u.p.w.") informację z 25 lutego 2019 r. ustalającą wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne nr [...] ustalając na rzecz Z. Urzędu Wojewódzkiego w S., Wydział Rozliczeń Zniesionej Gminy O. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych za IV kwartał 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, wymienioną wyżej informację doręczono Z. Urzędowi Wojewódzkiemu w S. – Wydział Rozliczeń Zniesionej Gminy O. 7 marca 2019 r. Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki w S. – Wydział Rozliczeń Zniesionej Gminy O. pismem z 11 marca 2019 r. poinformował organ, że w związku ze zniesieniem gminy O. wszelkie wierzytelności należy zgłosić Wojewodzie Z. , zgodnie z przepisami u.s.r.g.O. W dniu 20 marca 2019 r. pracownik organu sporządził notatkę służbową z rozmowy telefonicznej z dyrektorem Wydziału Rozliczeń Zniesionej Gminy O., w której poinformowano o konieczności sporządzenia korekt, ponieważ adresatem informacji ustalającej wysokość opłaty zmiennej winna być Gmina O., a nie ZUW w S. – Wydział Rozliczeń Zniesionej Gminy O.. W związku z powyższym, organ sporządził na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.; dalej "u.p.w.") informację z 25 lutego 2019 r. ustalającą wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne nr [...] ustalając na rzecz Gminy O. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych za IV kwartał 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, wymienioną wyżej informację doręczono Z. Urzędowi Wojewódzkiemu w S. – Wydział Rozliczeń Zniesionej Gminy O. 22 marca 2019 r. Z. Urząd Wojewódzki w S. – Wydział Rozliczeń Zniesionej Gminy O. pismem z 25 marca 2019 r. ponownie poinformował organ, że w związku ze zniesieniem gminy O. wszelkie wierzytelności należy zgłosić Wojewodzie Z. , zgodnie z przepisami u.s.r.g.O. Organ sporządził na podstawie art. 272 ust. 17 u.p.w. informację z 21 września 2020 r. ustalającą wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne nr [...] ustalając na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Wojewodę Z. , który przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O. na podstawie art. 3 ust. 2 u.s.r.g.O., opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych w miejscowości P. za IV kwartał 2018 r.; Jak wynika z akt postępowania, wymienioną wyżej informację doręczono Wojewodzie w dniu 24 września 2020 r. Pismem z 5 października 2020 r. Z. Urząd Wojewódzki w S. – Wydział Finansów i Budżetu złożył reklamację na wymienioną wyżej informację o ustaleniu wysokości opłaty zmiennej. W uzasadnieniu reklamacji wskazano, że zgodnie z art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O. wierzytelność wygasła z powodu upływu trzymiesięcznego terminu do jej zgłoszenia. Organ winien zgłosić swoją wierzytelność należną od gminy O. od dnia 11 kwietnia 2019 r. O konieczności zgłoszenia wierzytelności organ był informowany przez Wojewodę dwukrotnie. W odpowiedzi na powyższe, pismem z 28 października 2020 r. organ stwierdził, że informacja z 25 lutego 2019 r. zawierała wszystkie wymagane dane, o których mowa w art. 6 ust. 3 u.s.r.g.O. Tym samym Wojewoda był zobowiązany do udzielenia organowi informacji, o której mowa w art. 7 ust. 1 u.s.r.g.O. Nadto organ poinformował, że w sytuacji nieuregulowania opłaty przez zobowiązany ku temu podmiot, a także w przypadku nieuznania wniesionej reklamacji, Dyrektor Zarządu Z. w G. jest umocowany do wydania decyzji, o której mowa w art. 273 ust. 6 u.p.w. Następnie decyzją z [...] października 2020 r. wydaną przez organ na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 2, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 u.p.w. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej "k.p.a."), określono na rzecz Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Wojewodę Z. , który przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O. na mocy art. 3 ust. 2 u.s.r.g.O., opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych w miejscowości P. za czwarty kwartał 2018 r. Decyzję doręczono Wojewodzie 22 października 2020 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że informacja z 25 lutego 2019 r. zawierała wszystkie wymagane dane, o których mowa w art. 6 ust. 3 u.s.r.g.O., tj.: wysokość należności, podstawę prawną oraz zasadność naliczenia ww. opłat, a także dowody ich naliczenia w postaci oświadczenia z 15 lutego 2019 r. przesłanego przez Wojewodę celem ustalenia opłaty zmiennej za usługi wodne. Tym samym Wojewoda był zobowiązany do udzielenia organowi informacji, o której mowa w art. 7 ust. 1 u.s.r.g.O. Z uwagi na brak udzielenia ww. informacji, organ 21 września 2020 r. ustalił Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Wojewodę, który przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O., opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych za czwarty kwartał 2018 r. Z uwagi na nieuwzględnienie reklamacji wniesionej przez Dyrektora Wydziału Finansów i Budżetu Z. Urzędu Wojewódzkiego w S., Dyrektor Zarządu Z. W. P. w G. zobligowany był do wydania zaskarżonej decyzji, określającej wysokość opłaty zmiennej. Skarb Państwa, reprezentowany przez Wojewodę Z. złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o stwierdzenie jej nieważności w całości na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 4 k.p.a. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że decyzją z [...] października 2020 r. określającą Skarbowi Państwa jako temu, który przejął zobowiązania zniesionej Gminy O., opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych za czwarty kwartał 2018 r. w miejscowości P. została wydana bez podstawy prawnej i skierowana do osoby niebędącej stroną – podmiotem obowiązanym do uiszczenia płaty zmiennej za pobór wód podziemnych za zniesioną Gminę O. . W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wyżej powołanych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na wstępie należy wskazać, że na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, ze zm.) sprawa mogła być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż wnosi skarżący. Spór dotyczy obciążenia Skarbu Państwa reprezentowanego przez Wojewodę, który przejął zobowiązania zlikwidowanej gminy O., opłatą zmienną za IV kwartał 2018 r. za pobór wód podziemnych. Wojewoda uznał, że przedmiotowe zobowiązanie wygasło na podstawie art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O. z uwagi na niezgłoszenie przez wierzyciela – organ w terminie, tj. do dnia 11 kwietnia 2019 r. przedmiotowego zobowiązania. Zdaniem Wojewody, informacja o ustaleniu przedmiotowego zobowiązania została doręczona mu dopiero w dniu 24 września 2020 r., gdyż dopiero ta mogła być uznana za prawidłową z uwagi na wskazanie właściwego adresata oraz odniesienie wysokości zobowiązania do konkretnej miejscowości na terenie gminy O.. Wcześniej wydane informacje, według Wojewody, nie wywołały skutków prawnych, gdyż nie były skierowane do strony (tj. Wojewody). Natomiast w ocenie organu, informacja z dnia 25 lutego 2019 r., mimo iż była zaadresowana na Urząd Wojewódzki została doręczona w terminie z art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O. i wywołała skutek w postaci skutecznego zgłoszenia przedmiotowej wierzytelności. Na wstępie wskazać należy, że Gmina O. została zniesiona z dniem 1 stycznia 2019 r. Zgodnie z art. 3 ust. 2 i ust. 3 u.s.r.g.O., za zobowiązania gminy Ostrowice, powstałe przed dniem jej zniesienia odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa, reprezentowany przez Wojewodę. Zobowiązania gminy Ostrowice istniejące na dzień 31 grudnia 2018 r. są zaspokajane ze środków budżetu państwa, z części, której dysponentem jest Wojewoda. W pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię powstania przedmiotowego zobowiązania, gdyż tylko za zobowiązania powstałe przed końcem 2018 r. odpowiada Skarb Państwa i tylko takie zobowiązania mogą być zgłaszane w trybie art. 6 u.s.r.g.O. W tym celu należy wskazać na znajdujące zastosowanie przepisy prawa wodnego. Stosownie do art. 3 ust. 2 i ust. 6 u.p.w., do postępowania przed organami Wód Polskich, min. dyrektorem regionalnym zarządu gospodarki wodnej i dyrektorem zarządu zlewni stosuje się przepisy k.p.a. Zgodnie z art. 239 ust. 1 u.p.w., Wody Polskie są państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 poz. 305), dalej "u.f.p., której jednostki organizacyjne wykonują zadania określone w przepisach u.p.w. Na podstawie art. 258 ust. 1 u.p.w. Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 u.p.w. (tj. śródlądowych wód płynących i wód podziemnych) oraz do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi. Usługi wodne wymienione zostały w art. 35 u.p.w., wśród usług wodnych w art. 35 ust. 3 pkt 1 u.p.w. wymienione zostały: pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych. Opłaty za usługi wodne uiszcza się za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych (art. 268 ust. 1 pkt 1 u.p.w.). Opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust. 1 u.p.w.). W art. 271 u.p.w. określono sposób ustalania opłaty stałej, zaś w art. 272 u.p.w.- opłaty zmiennej. Wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi ustala się jako iloczyn jednostki stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3 (art. 272 ust. 2 u.p.w.). Ustalając wysokość opłaty zmiennej uwzględnia się okres rozliczeniowy wynoszący kwartał (art. 272 ust. 10 u.p.w.). Ustalanie ilości pobranych wód odbywa się na podstawie odczytu wskazań przyrządów pomiarowych lub na podstawie danych z systemów pomiarowych (art. 272 ust. 11 u.p.w.). Podmiot obowiązany do ponoszenia opłat obowiązany jest zapewnić odrębny pomiar ilości pobranej wody, zaś odczytu wskazań przyrządów pomiarowych dokonuje pracownik Wód Polskich lub przy pomocy przyrządu pomiarowego zapewniającego możliwość zdalnego odczytu wskazań przez Wody Polskie (art. 272 ust. 12, ust. 14 i 16 u.p.w.). Wysokość opłaty zmiennej ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do jej ponoszenia informację, zawierającą sposób obliczenia tej opłaty, zaś podmiot zobowiązany do jej poniesienia, zobowiązany jest do wpłaty tej opłaty na rachunek bankowy Wód Polskich (art. 272 ust. 17 i 18 u.p.w.). Powyższa informacja jest, z woli ustawodawcy, swoistym dla prawa wodnego, odformalizowanym rozstrzygnięciem władczym organu, wydawanym w indywidualnej sprawie z zakresu prawa administracyjnego, od którego przysługuje specyficzny środek zaskarżenia w postaci reklamacji, przewidziany w art. 273 u.p.w. Wniesienie reklamacji przez podmiot obowiązany do ponoszenia opłaty nie wstrzymuje wykonania obowiązku z art. 272 ust. 18 u.p.w. tj. uiszczenia należnej opłaty w wysokości wynikającej z doręczonej mu informacji (art. 272 ust. 3 u.p.w. W razie uznania reklamacji organ Wód Polskich wydaje nową informację, zawierającą sposób obliczenia opłaty za usługi wodne (art. 273 ust.6 u.p.w.). W przypadku nieuznania reklamacji organ Wód Polskich określa wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji, od której podmiotowi korzystającemu z usług wodnych służy skarga do sądu administracyjnego (art. 273 ust. 6 i 8 u.p.w.). Ponadto jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne, który otrzymał ww. informację i nie wniósł od niej reklamacji, lecz nie uiścił należnej opłaty, organ Wód Polskich określa mu wysokość opłaty w drodze decyzji, zaś podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne wnosi opłatę określoną w tej decyzji na rachunek bankowy Wód Polskich w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu tej decyzji (art. 273 ust. 19 i 20 u.p.w.). Zaskarżenie tej decyzji przez podmiot obowiązany do ponoszenia opłat nie wstrzymuje jej wykonania (art. 272 ust. 21 u.p.w.). Stosownie do treści art. 300 ust. 1 u.p.w. do ponoszenia opłat za usługi wodne oraz opłat podwyższonych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ("Zobowiązania podatkowe") ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: "O.p."), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Wodom Polskim, właściwym organom Inspekcji Ochrony Środowiska oraz gminom. W myśl art. 300 ust. 1a u.p.w. uprawnienia organu podatkowego, o których mowa w ust. 1, przysługujące Wodom Polskim wykonują dyrektorzy zarządów zlewni Wód Polskich. Zgodnie z art. 21 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Mając zatem na uwadze przywołaną powyżej treść art. 300 ust. 1 u.p.w. wskazującego, że do ponoszenia opłat za usługi wodne oraz opłat podwyższonych stosuje się odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej podnieść należy, że w literaturze przedmiotu trafnie podkreśla się, że "odpowiednie" stosowanie przepisu prawa, w zależności od uzyskanego rezultatu, może dotyczyć trzech sytuacji: gdy odpowiednie stosowanie przepisów polega na stosowaniu odnośnych przepisów bez żadnych modyfikacji (wprost), gdy odpowiednie przepisy mają być zastosowane z pewnymi modyfikacjami, wreszcie trzecia sytuacja obejmuje te przepisy, które ze względu na ich bezprzedmiotowość lub sprzeczność z przepisami ustanowionymi dla tych stosunków, do których miały być stosowane odpowiednio, nie mogą być w ogóle zastosowane (por. T. Żyznowski, Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z 29 października 1991 r. sygn. akt III CZP 109/91, "Przegląd Sądowy" 1992, Nr 5-6). Informacja o ustaleniu opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 17 u.p.w. jest swoistą formą działalności administracji publicznej o charakterze wzruszalnym, gdyż w art. 273 ust. 1 u.p.w. przewidziana została możliwość złożenia reklamacji, w razie nie uznania reklamacji właściwy organ określa wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji (art. 273 ust. 6 u.p.w.). W informacji tej dochodzi skonkretyzowania wysokości opłaty poprzez jej ustalenie przez organ, zobowiązanie z tytułu opłaty za usługi wodne powstaje w momencie doręczenia tej informacji przez organ Wód Polskich podmiotowi korzystającemu z usług wodnych. Organ dokonuje ustalenia opłaty po uzyskaniu danych związanych z poborem wody po upływie kwartału danego roku i pomnożeniu przez stawkę opłaty, natomiast podmiot korzystający z usług wodnych zobowiązany jest do uiszczenia należnej opłaty dopiero po doręczeniu mu tej informacji. Przed doręczeniem powyższej informacji podmiot korzystający z usług wodnych nie ma wiedzy o wysokości opłaty, gdyż uzależnione jest to od ilości pobranej wody, która może w następujących po sobie okresach (kwartałach roku) się różnić. Można zatem uznać, że informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne ma charakter konstytutywny. Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę podziela poglądy wyrażone w wyrokach WSA w Krakowie z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie IISA/Kr 1188/19 oraz WSA w Białymstoku z dnia 11 września 2020 r. w sprawie II SA/Bk 1118/20 co do tego, że pomiędzy informacją ustalającą wysokość opłaty wodnoprawnej określoną w art. 272 ust. 17 u.p.w. a decyzją wydawaną na podstawie art. 273 ust. 3 u.p.w. mającą charakter konstytutywny jest zasadnicza różnica. Podkreślić także należy, że decyzję administracyjną określającą wysokość opłaty wydaje się nie tylko w przypadku nieuznania reklamacji od informacji, lecz także wówczas, gdy obowiązek wynikający z informacji nie został wykonany, zatem informacja o ustaleniu wysokości opłaty nie stanowi podstawy do wystawienia tytułu wykonawczego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za IV kwartał 2018 r. mogło powstać dopiero w 2019 r. z momentem ustalenia jej wysokości przez organ i doręczenia informacji wydanej w trybie art. 273 ust. 1 u.p.w. Jednakże już od 1 stycznia 2019 r. nie istniał podmiot korzystający z usług wodnych w IV kwartale 2018 r. – gmina O., zaś zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 u.s.r.g.O. Skarb Państwa- Wojewoda odpowiada za zobowiązania gminy O. powstałe przed dniem 1 stycznia 2019 r. i istniejące na dzień 31 grudnia 2018 r. W ocenie sądu, z uwagi na szczególną regulację zawartą w przepisach u.s.r.g.O. wobec likwidacji podmiotu korzystającego z usług wodnych w IV kwartale 2018 r. i ograniczenia odpowiedzialności Skarbu Państwa za zobowiązania byłej gminy O. do zobowiązań istniejących na dzień 31 grudnia 2018 r., organ Wód Polskich nie mógł dokonać ustalenia przedmiotowej opłaty zmiennej innemu podmiotowi - Skarbowi Państwa- Wojewodzie, gdyż podmiot ten nie przejął za Gminę Ostrowice odpowiedzialności za zobowiązania powstałe po dniu 1 stycznia 2019 r. Art. 6 u.s.r.g.O. będzie mógł mieć zastosowanie tylko do tych zobowiązań gminy O., które powstały przed dniem 1 stycznia 2019 r. i za które przejął odpowiedzialność Skarb Państwa po spełnieniu przesłanek z ww. przepisu. Wierzyciele zlikwidowanej gminy O. winni byli zgłosić swoje wierzytelności w terminie do dnia 11 kwietnia 2019 r. pod rygorem ich wygaśnięcia. Zgłoszenie wierzytelności winno zawierać informacje o jakich mowa w art. 6 ust. 3 u.s.r.g.O. Po zgłoszeniu wierzytelności przez wierzyciela i jej uznaniu przez Wojewodę, stosownie do art. 7 ust. 1 u.s.r.g.O. Wojewoda kierował do wierzyciela informację o kwocie jaka przypadnie danemu wierzycielowi. Na tę informację wierzyciel mógł wnieść do sądu okręgowego w terminie 14 dni od doręczenia informacji zarzuty (art. 7 ust. 2 u.s.r.g.O.). Uregulowana w art. 6 i 7 u.s.r.g.O. procedura dochodzenia wierzytelności zbliżona jest do regulacji przyjętych w przypadku postępowania upadłościowego (np. zgłoszenie wierzytelności syndykowi masy upadłości, utworzenie listy wierzytelności i planu podziału). Jak wyżej wskazano, skoro zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za IV kwartał 2018 r. nie powstało, organ nie mógł zgłosić przedmiotowego zobowiązania w trybie art. 6 u.s.r.g.O. Wydania przez organ informacji na podstawie art. 273 ust. 1 u.p.w. nie można uznać za równoznaczne ze zgłoszeniem wierzytelności w trybie art. art. 6 u.s.r.g.O. Informacja wydawana jest bowiem w celu ustalenia opłaty zmiennej, a w wyniku jej wydania zobowiązanie z tytułu opłaty za usługi wodne dopiero powstaje. Zauważyć także należy, że nawet gdyby przyjąć, iż zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za IV kwartał 2018 r. powstało to z uwagi zaliczenie tego zobowiązania do należności, o których mowa w art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, dalej "u.f.p." jako niepodatkowej należności budżetowej o charakterze publicznoprawnym, to na podstawie art. 30 ust. 2 u.s.r.g.O. podlegałoby ono umorzeniu. Jak wyżej bowiem wskazano, organ Wód Polskich jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 u.f.p., tj. podmiotem sektora finansów publicznych, do którego stosuje się odpowiednio przepisy u.f.p. na mocy art. 10 ust. 2 u.f.p. Wyjaśnienie kwestii odpowiedniego stosowania przepisów zawarto w uzasadnieniu powyżej, zaś katalog należności z art. 60 pkt 1 u.f.p. jest otwarty. Wody Polskie mimo, że prowadzą samodzielną gospodarkę finansowa, której podstawą jest plan finansowy, będący odpowiednikiem budżetu dla innych jednostek sektora finansów publicznych, reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 u.p.w. (tj. śródlądowych wód płynących i wód podziemnych) oraz do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi (art. 258 ust. 1 u.p.w.). Powyższe rozważania stanowiły podstawę do uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a") i umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 3. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przy czym wysokość wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym została określona w sposób nieprawidłowy. W sprawie bowiem znajduje zastosowanie § 14 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Tym samym na rzecz skarżącego powinna być zasądzona od organu kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na która składa się 100 zł tytułem wpisu i [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Powołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.