II SA/Sz 1093/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółki z o.o. w P. oraz [...] Spółki z o.o. w P. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1093/18 wydanego w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić sprostowania wyroku.

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1093/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu skargi D. K., uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta G. S. z dnia [...] r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia wydanej na rzecz Spółki A. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Spółce A w dniu 28 marca 2019 r. Skargę kasacyjną od ww. wyroku pismem z dnia 25 kwietnia 2019 r. wniosła Spółka B, którą podpisał Prezes Zarządu tej Spółki. Podmiot ten nie występował jako strona albo uczestnik postępowania sądowego w sprawie II SA/Sz 1093/18. Odrębnym pismem z dnia 25 kwietnia 2019 r. ze skargą kasacyjną od ww. wyroku wystąpił uczestnik postępowania Spółka A która została sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego. W odpowiedzi na wezwanie sądowe do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, wpłynęło pełnomocnictwo udzielone przez Spółkę A oraz pełnomocnictwo udzielone przez Spółkę B temu samemu radcy prawnemu do występowania w sprawie w ich imieniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie w piśmie z dnia 20 maja 2019 r. radca prawny podniósł, że stroną wnoszącą skargę może być podmiot posiadający tytuł prawny do projektu, w tym do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Wskazał, że tytuł prawny do projektu elektrowni wiatrowej posadowionej na działce nr [...] obr. J. posiada Spółka B co może wskazywać na nieważność postępowania. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną Spółki B gdyż nie została ona sporządzona przez podmiot uprawniony (przymus adwokacko-radcowski). Zażalenie na ww. postanowienie wniosły w jednym piśmie Spółka B oraz Spółka A obie reprezentowane przez tego samego pełnomocnika będącego radcą prawnym. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2019 r., w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych ww. zażalenia, Spółka B oraz Spółka A reprezentowane przez pełnomocnika, oświadczyły, że nastąpiło przeniesienie uprawnień związanych z projektem "Budowy EW o mocy do [...] na dz. nr [...] obręb J. przez uczestnika postępowania Spółkę A na Spółkę B Pełnomocnik podał, że Spółka A nie jest już zainteresowana udziałem w niniejszym postępowaniu i nie ma legitymacji do występowania w charakterze uczestnika postępowania w tym postępowaniu, co było i jest wiadome Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu "z wnoszenia bezzasadnych skarg skarżącemu D. K., natomiast zainteresowanym uczestnikiem postępowania w sprawie jest wyłącznie Spółka B Pełnomocnik wniósł m.in. o sprostowanie ww. wyroku z dnia 28 lutego 2019 r., poprzez uzupełnienie oznaczenia nazwy zainteresowanego uczestnika postępowania i dodanie w tej nazwie po wyrazach "A. W." wyrazu "E. tj. oznaczenie zainteresowanego uczestnika postępowania Spółki B zgodnie z nabytymi i posiadanymi przez tego właśnie uczestnika uprawnieniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 powołanej ustawy). Sprostowanie należy orzec również na wniosek strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Sąd uznał, że wniosek o sprostowanie wyroku z dnia 28 lutego 2019 r. nie jest zasadny. Analiza akt sprawy nie potwierdza popełnienia oczywistej omyłki (niedokładności) w oznaczeniu uczestnika postępowania Spółki A Z całokształtu akt sprawy, którymi dysponował Sąd orzekając w dniu 28 lutego 2019 r. wynika, że Spółka A była uznana przez organ administracji za podmiot uprawniony do udziału w postępowaniu administracyjnym, co rzutowało na uznanie tego podmiotu za uprawnionego do udziału w postępowaniu sądowym. Okoliczności przeniesienia uprawnień między Spółką A a Spółką B związanych z posadowieniem elektrowni wiatrowej, zostały ujawnione Sądowi w korespondencji, która wpłynęła do akt sprawy sądowej już po wydaniu wyroku z dnia 28 lutego 2019 r. Żądanie sprostowania orzeczenia w sposób określony wnioskiem podważa prawidłowość ustalonego kręgu stron i uczestników postępowania administracyjnego oraz postępowania sądowoadministracyjnego. Spółka A oraz Spółka B to dwa odrębne podmioty. Wnioskująca Spółka B podnosi przy tym zarzut nieważności postępowania. Nie podlega sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Żądanie tego rodzaju nie może być w żadnym wypadku uznawane za żądanie sprostowania oczywistej omyłki, lecz jest żądaniem zmiany orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt I OZ 804/11, opubl. w Lex nr 984404). Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się do zmiany zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym (por. postanowienie SN z dnia 3 marca 1976 r., sygn. akt II CZ 11/76, opubl. w Lex nr 7806; uchwała SN z dnia 26 kwietnia 1995 r., sygn. akt III CZP 43/95, opubl. w OSNC 1995/9, poz. 122; postanowienie SN z dnia 7 lipca 1999 r., sygn. akt III RN 24/99, opubl. w OSNP 2000/12, poz. 456). Kierując się powyższym, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił sprostowania wyroku z dnia 28 lutego 2019 r.