II SA/Sz 1071/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy

Postanowieniem z dnia 4 marca 2019 r., sygn. akt II SPP/Sz 30/19, po rozpoznaniu wniosku R. S. w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata, starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek i orzekł o ustanowieniu adwokata. Wyznaczony na tej podstawie przez Dziekana [...] Izby Adwokackiej adwokat A. M. 30 lipca 2020 r. złożył wniosek o przyznanie w całości nieopłaconych kosztów prowadzenia sprawy w kwocie 240 zł netto powiększonej o podatek od towarów i usług. Obecny na rozprawie przed WSA aplikant adw. ponowił wniosek w tym zakresie tej samej treści. Wyrokiem z dnia 30 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) dalej P.p.s.a. wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. A zatem aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 P.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 – 48P.p.s.a. Oświadczenie to, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie NSA 24 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 200/2010, z dnia 18 października 2005 r., IIFZ 625/05,.; z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827; z dnia 25 marca 2009 r., II FZ 90/09, LEX nr 550321). Złożony przez pełnomocnika w dniu 30 lipca 2020 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że jeżeli wniosek adwokata lub radcy prawnego ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, to należy odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. (postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.