II SA/Sz 1013/17

Dnia 23 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym skargi Spółki A. na uchwałę Rady Gminy Kobylanka nr XXXVII/251/09 z dnia 24 września 2009 r. w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych postanawia odrzucić skargę

Zakład Spółka z o.o. w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na uchwałę Rady Gminy Kobylanka nr XXXVII/251/09 z dnia 24 września 2009 r. w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego nr 75 poz. 1983). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 września 2017 r. (doręczonym w dniu 12 września 2017 r.) skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, oraz wykazanie, że przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 18 września 2017 r. Spółka nadała w urzędzie pocztowym pismo procesowe w którym oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 powołanej wyżej ustawy). Wymagania skargi wskazane w tym przepisie muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. Jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy). Ponadto, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm.), zaskarżenie do sądu administracyjnego uchwały lub zarządzenia organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może nastąpić, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka, mimo wezwania Sądu, nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie osoby która skargę podpisała, do reprezentowania Spółki. Nie wykazała także, że przed wniesieniem skargi do Sądu wezwała Radę Gminy Kobylanka do usunięcia naruszenia prawa. Braki te umożliwiały nadanie skardze dalszego biegu. Zamiast tego Spółka oświadczyła, że cofa skargę. Jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli natomiast skarga zawiera braki, podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207; postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Innymi słowy, strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarga zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. W tej sytuacji skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.