II SA/Rz 982/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych.

W. S. w terminie do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym urzędowym formularzu PPF, mającym zastosowanie do osób fizycznych wnioskujących o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, pozostającą w stałym leczeniu (m.in. cukrzyca, schorzenia neurologiczne, kardiologiczne, reumatologiczne). Utrzymuje się jedynie z dorywczych prac zarobkowych, a pozyskane w ten sposób środki przeznacza przede wszystkim na opłacenie alimentów dla córki i leczenie (odpowiednio 400 i 200 zł. miesięcznie). Jako posiadany majątek wykazał dom o pow. 80 m² (w 1/2 części), jednak z uwagi na konflikt z żoną mieszka "kątem u znajomych". Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie wnioskującej osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do powyższego, o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy decyduje ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są). W związku z deklarowanym przez skarżącego brakiem stałych źródeł dochodu, ich niesystematycznym uzyskiwaniem z prac dorywczych i niewielką wysokością z trudem wystarczającą na pokrycie jego niezbędnych potrzeb życiowych i zobowiązań alimentacyjnych, należy stwierdzić brak możliwości wygospodarowania przez niego środków finansowych na pokrycie związanych z udziałem w sprawie kosztów sądowych, w tym opłacenie warunkującego merytoryczne rozpoznanie skargi wpisu. Powyższa sytuacja znajduje pośrednio odzwierciedlenie w sygnalizowanych we wniosku trudnościach z zaspokojeniem we własnym zakresie potrzeb mieszkaniowych oraz w treści skargi, w której skarżący podnosi m.in. okoliczność braku środków na przeprowadzenie stosownych badań lekarskich. Sytuacja ta skłania do uznania zasadności jego wniosku w całości, tym bardziej, że niezależnie od dochodów, skarżący nie posiada również żadnych wartościowych składników majątkowych ani oszczędności, przy pomocy których mógłby pokryć wymagane koszty sądowe. Brak jest także uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć o tym, że w najbliższym czasie jego możliwości płatnicze mogą ulec poprawie w stopniu, który uzasadniałby np. przyznanie mu częściowego zwolnienia od tych kosztów. Uznając w przedstawionej sytuacji wniosek W. S. za uzasadniony w całości, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.