II SA/Rz 98/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi WC na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić WC kwotę 100 zł (słownie: stu złotych) tytułem wpisu od cofniętej skargi.

Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Starosta [...] zobowiązał skarżącego do uzupełnienia dokonanego zgłoszenia budowy altany ogrodowej o opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w przedmiocie wymogu przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącego, wniesionego od opisanego wyżej postanowienia organu administracji architektoniczno – budowlanej. W piśmie z dnia 6 marca 2017 r. skarżący zawarł skierowany do Sądu wniosek o umorzenie postępowania sądowego zainicjowanego jego skargą i prowadzonego pod sygnaturą II SA/Rz 98/17. Wskazał, że świetle wydanego w dniu [...] lutego 2017 r. postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], stwierdzającego brak obowiązku przeprowadzenia oddziaływania inwestycji na obszar Natura 2000, usunięto "merytoryczną przyczynę" wydania opisanego wyżej postanowienia Starosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej: Ppsa, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wprawdzie wniosek skarżącego nie został literalnie sformułowany jako cofnięcie skargi, niemniej w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że jego treść stanowi wyraz rezygnacji z dalszego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą, a zatem podlega rozpoznaniu w oparciu o art. 60 Ppsa. Analiza akt sprawy, w tym skarżonej decyzji, prowadzi natomiast do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) wady powodujące nieważność postanowienia nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania stosownie do art. 161 §1 pkt 1 Ppsa. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.