II SA/Rz 953/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia - postanawia – odrzucić skargę.

A., Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Skarga nie została podpisana. Brak było także opłaty w postaci wpisu w wysokości 100 zł, jak też dwóch podpisanych odpisów skargi z przeznaczeniem dla uczestników postępowania. W związku z powyższym wezwano Spółkę do uzupełnienia powyższych braków, jak też do nadesłania dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, wskazując termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści. Wezwanie powyższe skierowano na adres Spółki wskazany przez nią w skardze. Wobec faktu niezastania pod tym adresem osoby uprawnionej do odbioru korespondencji, w dniu 15 września 2017 r. doręczyciel pozostawił zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W związku z tym, że przedmiotowa przesyłka nie została odebrana w tym terminie, doręczyciel pozostawił dnia 25 września 2017 r. powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Adresat nie odebrał korespondencji sądowej w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia, po czym dnia 3 października 2017 r. nastąpił zwrot korespondencji do nadawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Aby móc merytorycznie rozpoznać złożoną skargę musi ona spełniać szereg warunków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Podstawowym wymogiem jest podpisanie skargi, co wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. Nadto, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu – art. 28 § 1 P.p.s.a.. Przy czym, zgodnie z art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wedle natomiast brzmienia art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nieusunięcie braków w tym zakresie, pomimo stosownego wezwania, skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponadto, w myśl art. 230 P.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji przewodniczący wzywa składającego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skargę odrzuca się (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Spółka z o.o. [...] z siedzibą w [...] wezwana została do podpisania skargi, przedłożenia dokumentu wskazującego na uprawnienie i sposób reprezentacji podmiotu składającego podpis w jej imieniu, uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł oraz nadesłania dwóch podpisanych odpisów skargi. Wezwanie to doręczone zostało w drodze przewidzianej przez ustawę procesową – P.p.s.a. fikcji dnia 29 września 2017 r., co zgodne jest z treścią art. 73 P.p.s.a. Wymogi tego ostatniego przepisu co do sposobu doręczenia w przewidzianym w nim trybie zostały w niniejszej sprawie zachowane na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta z wezwaniami wraz z umieszczonym na niej drukiem potwierdzenia odbioru, z których wynika podwójne awizowanie kierowanej do Spółki przesyłki i upływ czternastodniowego terminu do jej podjęcia z urzędu pocztowego. Z upływem czternastego dnia takiego przechowywania przesyłki art. 73 § 4 P.p.s.a. przewiduje skutek w postaci jej doręczenia, co nastąpiło – jak wyżej wskazano – 29 września 2017r. W takiej sytuacji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia przez Spółkę opisanych wyżej braków skargi upłynął dnia 6 października 2017 r. W terminie tym, skarga nie została podpisana, nie nadesłano dokumentów wskazujących na sposób reprezentacji Spółki i uprawnienie w tym zakresie konkretnej osoby, nie przedłożono dwóch podpisanych odpisów skargi, jak też nie uiszczono wpisu. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4, art. 47 § 1 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.