II SA/Rz 951/18

Dnia 20 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Skarbu Państwa – Prezydenta [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 roku nr [...] w przedmiocie nabycia przez Skarb Państwa nieopłatnie z mocy prawa, prawa własności do lokalu użytkowego wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe.

W dniu 30 lipca 2018 r. Skarb Państwa – Prezydent [...] reprezentowany przez r. pr. A. N. wniósł sprzeciw od decyzji opisanej w komparycji postanowienia. Następnie w dniu 13 sierpnia 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej, w którym cofnęła ona sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej w skrócie: "p.p.s.a.") do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 p.p.s.a. - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi m. in. w przypadku skutecznego cofnięcia sprzeciwu przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. art. 64b § 1 p.p.s.a.). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie stwierdzono bowiem wystąpienia negatywnych przesłanek, które przemawiałyby za koniecznością uznania oświadczenia o cofnięciu sprzeciwu za niedopuszczalne.