II SA/Rz 95/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 21 października 2024 r. nr SKO.415/414/2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia 21 października 2024 r. nr SKO.415/414/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie (dalej: "Kolegium") stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez J.T. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr AR-P.6730.928.2023.MK12 o odmowie uwzględnienia żądania dowodowego strony. Doręczając ww. postanowienie Kolegium, pouczono Skarżącego o prawie wniesienia na nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. W dniu 14 stycznia 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga J.T.a na opisane wyżej postanowienie Kolegium z dnia 21 października 2024 r. Z nadesłanych do Sądu wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że postanowienie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 25 października 2024 r. Natomiast z prezentaty zamieszczonej na skardze wynika, że została ona wniesiona przez Skarżącego bezpośrednio w siedzibie Kolegium w dniu 6 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczono Skarżącemu w dniu 25 października 2024 r., a zatem ustawowo określony trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upływał z dniem 25 listopada 2024 r. (poniedziałek), mając na uwadze art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została wniesiona dopiero w dniu 6 grudnia 2024 r., a więc z oczywistym uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie wzywał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi, gdyż z powyższych przyczyn i tak podlegała ona odrzuceniu.