II SA/Rz 947/23

20 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w 20 czerwca 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi SS na działalność Wójta Gminy Jasło - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

W dniu 3 maja 2023 r. SS wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na działanie Wójta Gminy Jasło, obejmujące doręczenie Skarżącemu wezwania przez Pocztę Polską S.A., a nie za pośrednictwem platformy ePUAP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). W myśl art. 184 Konstytucji RP, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona przepisami ustaw i aby sąd mógł rozpoznać merytorycznie skargę na zaskarżony akt (lub bezczynność), akt ten musi posiadać określone cechy, pozwalające na zakwalifikowanie go do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W obowiązującym systemie prawa istnieje bowiem domniemanie właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji RP). Co nie mniej istotne, sąd rozpoznając sprawę nie jest związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Jest natomiast związany wskazanym przez stronę skarżącą przedmiotem zaskarżenia. Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) oraz na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że określony przez skarżącego przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Ze skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia Skarżący uczynił doręczenie wezwania Wójta w prowadzonym postępowaniu administracyjnym za pośrednictwem operatora pocztowego, w sytuacji, gdy wnioskował o doręczenie pism za pośrednictwem ePUAP. Tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego, określonej art. 3 § 2 Ppsa. Z samego – nawet wadliwego – wyboru sposobu doręczenia korespondencji stronie, nie wynika obowiązek działania lub nie następuje rozstrzygniecie o uprawnieniach strony, które mogą stanowić samoistny przedmiot zaskarżenia. Nie rozstrzyga bowiem o uprawnieniach strony normowanych przepisami prawa materialnego. Brak jest również przepisów szczególnych w rozumieniu art. 3 § 3 Ppsa, które przewidywałyby możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego wyboru sposobu doręczenia stronie korespondencji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia