II SA/Rz 942/26

16 września 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 16 września 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 20 maja 2026 r. nr 1801-IOA.4246.35.2026 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

R. P. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie (dalej: organ lub Dyrektor IAS) z dnia z 20 maja 2026 r. nr 1801-IOA.4246.35.2026 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji. W skardze przy określeniu strony postępowania został podany NIP. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osoba fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu na podany w skardze adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo: I – 29 lipca 2026 r. i II – 6 sierpnia 2026 r.) w dniu 12 sierpnia 2026 r. Wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, brak wskazania numeru PESEL strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, bez względu na to, czy numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje Sąd. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny wniesionego środka zaskarżania, podlegający uzupełnieniu W trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II GZ 234/24, z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt I OZ 234/24, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej "CBOSA"). W kwestii skutków niepodania przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL – będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, w której wskazano, iż niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze (będącej pierwszym pismem w sprawie), numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że koncepcja o możliwości, a nawet obowiązku ustalenia przez sąd numeru PESEL strony i uzupełnienie w ten sposób braku formalnego skargi nie ma podstaw normatywnych, bowiem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wprost wynika, że wskazanie numeru PESEL jest obowiązkiem strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (skargi). Ustawodawca nie przewidział również żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest możliwe do zaakceptowania stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych którymi dysponuje sąd numer ten nie został utrwalony. Nadto, jeżeli strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Równość w prawie odnosi się zaś, co do zasady, do procesu stanowienia norm prawa i nakłada na prawodawcę obowiązek nadawania prawu takich treści, które czynią zadość nakazowi jednakowego traktowania podmiotów (sytuacji) podobnych. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania tych reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących. Skarżący w skardze – przy określeniu stron postępowania nie podał wymaganego numeru PESEL, a jedynie wskazał NIP. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż w świetle jednoznacznie brzmiącej treści powołanych przepisów brak jest możliwości zastąpienia numeru PESEL innym identyfikatorem, jak np. NIP. W związku z powyższym tut. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w powyższym zakresie, jednocześnie pouczając go o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca o wezwanie została doręczona skarżącemu na podany w skardze adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) 19 sierpnia 2026 r. Przesyłkę awizowano po raz pierwszy 29 lipca 2026 r. i złożono ją na okres siedmiu dni we właściwej placówce pocztowej ([....]). 6 sierpnia 2026 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie przesyłkę zwrócono nadawcy. Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. 12 sierpnia 2026 r. W tej sytuacji zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 19 sierpnia 2026 r. (środa). W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi. Wezwanie o wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Skoro zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie, to tym samym należało stwierdzić, że ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.