II SA/Rz 939/22

Dnia 16 września 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 września 2022 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 2 czerwca 2022 r. nr S-V.8640.57.2022.MS w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania - postanawia - odrzucić skargę.

W dniu 29 lipca 2022 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga K. A. (skarżąca) na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 2 czerwca 2022 r. nr S-V.8640.57.2022.MS w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania. Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2022 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniesionej skargi, poprzez podanie numeru PESEL – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącej na wskazany w skardze adres w dniu 17 sierpnia 2022 r. (dwukrotne awizowanie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd wyjaśnia, że obowiązek podania w piśmie wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Niepodanie tego numeru w skardze stanowi brak formalny, uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu (tak słusznie NSA np. w postanowieniach z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt I OZ 207/22, z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II GZ 318/20). Skarżąca mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.