II SA/Rz 909/18

Dnia 10 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Komisarza Wyborczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 roku w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego Rady Gminy [...] w okręgu wyborczym nr [...] - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W skardze na postanowienie Komisarza Wyborczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego Rady Gminy [...] w okręgu wyborczym nr [...], Z. R. (dalej w skrócie: "skarżący") zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Należy podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (tak m. in. w postanowieniu NSA z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06). Natomiast brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak NSA m. in. w postanowieniach z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1075/11, z dnia 4 marca 2008 r. sygn. akt II OZ 173/08). Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera uzasadnienia, nie można więc ustalić na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd działając z urzędu nie dostrzegł także żadnych okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie ustawowych przesłanek przewidzianych w w/w przepisie. Zgodnie z art. 384 § 3 ustawy z dnia 5 maja 2011 r. Kodeks wyborczy (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 754) - wygaśnięcie mandatu radnego następuje z dniem uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na postanowienie komisarza wyborczego. W konsekwencji nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.