II SA/Rz 899/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty Powiatu [..] z dnia [..] marca 2014 r. nr [..] w sprawie jego skargi na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] maja 2014 r. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - I. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, II. odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty Powiatu [..] z dnia [..] marca 2014 r. nr [..].

W dniu 9 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga K.J. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody [..], którą umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty Powiatu [..] z dnia [..] marca 2014 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zjazdu indywidualnego z drogi gminnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie ww. rozstrzygnięć wskazując, że wykonanie zjazdu "doprowadzi do takich zmian, których przywrócenie do stanu poprzedniego po prawdopodobnym uchyleniu decyzji organów I i II instancji, byłoby niezwykle trudne i wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów". Zdaniem skarżącego zachodzi zatem niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Uprawnienie Sądu do wstrzymania wykonania aktu dotyczy również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zważyć należy, że w postępowaniu wpadkowym, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Nadto zgodnie z przyjętym rozumieniem wykonalności aktu administracyjnego, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego cechy wykonalności nie mają decyzje o umorzeniu postępowania, gdyż nie rodzą jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącego i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto z decyzji tych nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony, co uniemożliwia zastosowanie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r. II OZ 665/09 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody podlega oddaleniu. Oddaleniu podlega również wniosek o wstrzymanie decyzji Starosty udzielającej pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., uprawnienie Sądu do wstrzymania wykonania aktu dotyczy również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem Sądu, ustalenie "granic tej samej sprawy" nie pozwala na przyjęcie, że dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji, od której wniesiono odwołanie, przy okazji zaskarżenia decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.