II SA/Rz 885/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku N. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium RP - postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Agata Kosowska-Dudzik

N. S. do skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium RP dołączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zaznaczyła, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, że nie posiada żadnego dochodu ani też jakichkolwiek oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie złożonej skargi. Obecnie pozostaje na utrzymaniu znajomych, z których gościnności korzysta. Wniosek strony podlega uwzględnieniu. N. S. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej jej skargą. Oznacza to, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, o czym przesądza art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Ustanawiając przesłankę przyznania wsparcia ze środków publicznych w takim właśnie wymiarze ustawodawca wskazał, że jest nią niemożność poniesienia przez stronę pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nałożył przy tym jednocześnie obowiązek wykazania powyższego na wnioskodawcę, który w tym celu winien przedstawić w sposób jasny i pełny swoją aktualną sytuację życiową tj. rodzinną, majątkową oraz dochodową. Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych podanych przez składającą wniosek i wynikających z akt sprawy należało uznać, że wniosek ten jest uzasadniony. N. S. – obywatelka [...] przyjechała do Polski do pracy. Z uwagi na stwierdzenie przez organy, iż praca ta wykonywana była niezgodnie z warunkami określonymi w stosownym zezwoleniu została ona zobowiązana do opuszczenia terytorium RP. Obecnie skarżąca nadal przebywa w Polsce, pozostając na całkowitym utrzymaniu znajomych. Mając zatem na uwadze fakt, że wnioskodawczyni nie dysponuje aktualnie jakimkolwiek dochodem, jak też nie posiada zgromadzonych żadnych oszczędności czy wartościowych przedmiotów, które mogłaby zbyć celem uzyskania potrzebnych środków na sfinansowanie swojego udziału w niniejszym postępowaniu, uwzględniono w całości jej żądanie. Odmowa zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych oznaczałaby bowiem faktyczne przerzucenie ciężaru poniesienia publicznoprawnej daniny na osoby obce w stosunku do strony, które aktualnie udzielają jej wsparcia, co byłoby niedopuszczalne. Z podanych względów przyznano skarżącej prawo pomocy w żądanym przez nią zakresie, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.