II SA/Rz 88/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej L.S. i M.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 88/19 w sprawie ze sprzeciwu L.S. i M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych na działkach - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił sprzeciw Skarżących na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącym w dniu 26 czerwca 2019 r. W dniu 24 lipca 2019 r. w placówce pocztowej operatora wyznaczonego nadana została skarga kasacyjna podpisana przez Skarżących od wyroku zapadłego w powyższej sprawie sporządzona osobiście przez skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "P.p.s.a.") uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty objęte tą regulacją, a mianowicie: adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz związanej z nimi egzekucji również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby legitymujące się wymaganymi tym przepisem kwalifikacjami przesądza o jej dopuszczalności. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od zasady, że skargę kasacyjną mogą sporządzić jedynie podmioty wymienione powyżej istnieją wyjątki, określone w art. 175 § 2 P.p.s.a., które dotyczą sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, jeżeli osoby te są stronami postępowania albo ich przedstawicielami lub pełnomocnikami albo odnoszą się do sytuacji, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyjątki od powyższej zasady określa także art. 175 § 2a P.p.s.a., który stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro zatem Skarżący nie należą do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 P.p.s.a., to sporządzona przez nich skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną. Sąd zobligowany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 178 P.p.s.a.