II SA/Rz 871/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]marca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę.

W dniu 31 lipca 2017 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie została złożona skarga M. D. na decyzję Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Pismem z tego samego dnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przekazał skargę do organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w stosunku do M. D. została wydana decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o zatrzymaniu prawa jazdy w związku z uznaniem za dłużnika alimentacyjnego. W pouczeniu decyzji poinformowano Skarżącego o prawie złożenia odwołania, z którego prawa Skarżący nie skorzystał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "P.p.s.a.’), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na rozstrzygnięcie podjęte w wyniku rozpoznania odwołania, przy którego rozpoznaniu Sąd bada także legalność decyzji organu I instancji. W niniejszej sprawie Skarżący wskazał jako przedmiot skargi – decyzję Prezydenta Miasta [...] działającego jako organ I instancji. W takiej sytuacji, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Z mocy art. 222 Ppsa nie wzywano strony skarżącej do uiszczenia wpisu.