II SA/Rz 851/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe

II SA/Rz 851/14 U Z A S A D N I E N I E W dniu 20 listopada 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga A. P. na opisaną w sentencji decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmawiającą skarżącej przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem J. P. W piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. skarżąca zawarła oświadczenie, że nie popiera wniesionej skargi, co Sąd uznał za oświadczenie o cofnięciu skargi w myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analiza akt sprawy, w tym skarżonej decyzji, prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) wady powodujące nieważność decyzji nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania stosownie do art. 161 §1 pkt 1 P.p.s.a.