II SA/Rz 837/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

J. K. w sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że wraz z mężem prowadzą bardzo skromne życie i nie są w stanie opłacić skargi. Źródłem utrzymania wymienionych są: wypłacane skarżącej kwartalnie świadczenie z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wynoszące 185,78 zł oraz emerytura jej męża w kwocie 1286,66 zł. Obydwoje pozostają w stałym leczeniu, którego łączne miesięczne koszty wynoszą 320 zł. Opłaty za media (prąd, gaz, telefon, opał) wynoszą miesięcznie 280 zł, podatek to kwota 100 zł, natomiast na wyżywienie pozostaje 600 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: J. K. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych podając, że jej sytuacja materialna nie pozwala na poniesienie powyższych. W świetle art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zakres tego żądania wchodzi do tzw. częściowego prawa pomocy. Przesłanką jego przyznania jest – stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a – niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołane regulacje w połączeniu z brzmieniem art. 199 P.p.s.a., który ustanawia zasadę ponoszenia przez strony kosztów postępowania sądowego, wskazują na wyjątkowość instytucji prawa pomocy. Jej celem jest bowiem udzielenie wsparcia osobie ubogiej, która własnym staraniem nie może pokryć tego rodzaju kosztów, bowiem spowodowałoby to powstanie uszczerbku w koniecznym utrzymaniu jej i jej rodziny. Zdaniem rozpoznającej wniosek J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych, wymieniona spełnia wskazaną wyżej ustawową przesłankę udzielenia jej żądanej pomocy. Jak bowiem wynika z jej wniosku, sama otrzymuje bardzo niskie świadczenie tj. w wysokości 185,78 zł kwartalnie. Utrzymuje się więc w raz z mężem głównie z emerytury tego ostatniego, wynoszącej 1286,66 zł. Przedstawione przez stronę wydatki, które dotyczą zaspokojenia podstawowych potrzeb, pochłaniają całość dochodów wymienionych. Zwrócenia uwagi wymaga przede wszystkim zły stan zdrowia małżonków, który generuje wydatki wynoszące miesięcznie 320 zł. Ponadto, zaznaczenia wymaga, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, co stanowi prawie połowę dochodów rodziny. W takiej sytuacji uznano, że aby zapewnić skarżącej możliwość obrony swoich racji na drodze sądowej zasadnym jest przyznanie jej wsparcia, o które się ubiega. Dlatego zwolniono J. K. od kosztów sądowych, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.