II SA/Rz 814/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G.O. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2020 r. G.O. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący") został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 lipca 2020 r. dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu dnia 1 grudnia 2020 r. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie dnia 8 grudnia 2020 r. W dniu 11 grudnia 2020 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej) Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie uiścił wpis sądowy w żądanej wysokości. Wyjaśnił, że powodem uchybienia terminowi była nagła, nieprzewidziana choroba (wysoka gorączka, bóle mięśni, silne bóle głowy – objawy podobne do zachorowania na COVID-19). W dniach od 8 do 10 grudnia 2020 r. nie był w stanie samodzielnie wstać z łóżka, myśleć racjonalnie. Po ustaniu objawów choroby, w tym gorączki, tj. dnia 10 grudnia 2020 r. uświadomił sobie, że nie uiścił wpisu sądowego. Podał, że nadal przebywa w samoizolacji domowej, pozostaje w kontakcie z lekarzem rodzinnym. Dnia 4 stycznia 2021 r. Skarżący przedłożył kserokopię historii zdrowia i choroby w części dotyczącej porad ambulatoryjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – zwana dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a., a warunki określa art. 87 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Sąd stwierdza, że wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że dochowano terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz spełniono pozostałe warunki określone tym przepisem – tj. uiszczono wpis sądowy od skargi i uprawdopodobniono brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się stany nadzwyczajne, takie jak np. problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, obłożna choroba (por. postanowienie NSA z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że wskazane okoliczności uprawdopodobniają, że po stronie Wnioskodawcy brak jest winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Z wyjaśnień przedstawionych we wniosku wynika, że Skarżący, w związku z nagłą chorobą, której objawy i przebieg potwierdziła dołączona dokumentacja medyczna, nie miał możliwości wywiązania się w terminie z nałożonego obowiązku. Przedstawiona dokumentacja medyczna uprawdopodobniła podniesione przez Skarżącego argumenty. Nie ulega zatem wątpliwości, że w niniejszym przypadku zaistniała obiektywna oraz nagła przeszkoda w działaniu i podejmowaniu czynności przez Skarżącego, która stanowi przesłankę uzasadniającą przywrócenie terminu. Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.