II SA/Rz 797/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę.

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "Kolegium") zawiesiło postępowanie administracyjne w sprawie odwołania złożonego przez M.M. (dalej: "skarżący") od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 11 lutego 2021 r., pouczając go o możliwości zwrócenia się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia, bądź wniesienia za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia, w przypadku gdy strona nie chce skorzystać z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 18 lutego 2021 r. skarżący zwrócił się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie ww. sprawy. Kolegium postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2021 r., będące przedmiotem skargi. Skarżący pismem z dnia 12 kwietnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na oba postanowienia Kolegium, tj. z dnia [...] marca 2021 r. oraz z dnia [...] stycznia 2021 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi na postanowienia z dnia [...] marca 2021 r., którym rozpoznano wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o odrzucenie skargi na postanowienie z dnia [...] stycznia 2021 r. jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna. Przesłanki odrzucenia skargi wymienione zostały w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skargę bowiem zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z ww. regulacjami, zasadą jest, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy stronie przysługuje prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym stanowi art. 52 § 3 P.p.s.a. W tym wypadku ustawodawca pozostawił stronie możliwość zadecydowania o sposobie zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia, poprzez albo skorzystanie z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu, bez prawa korzystania z ponownego rozpatrzenia sprawy. Przyznane stronie uprawnienie do zadecydowania o sposobie zaskarżenia tego rodzaju nieostatecznego rozstrzygnięcia nie może jednak być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch sposobów jego wzruszenia. Skargę do sądu administracyjnego strona może wnieść w sytuacji, gdy nie korzysta z możliwości zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeśli taki wniosek zostanie złożony, strona traci uprawnienie do wniesienia skargi do sądu na pierwotnie wydane w sprawie rozstrzygnięcie, zaś sprawa podlega ponownej ocenie organu. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] stycznia 2021 r., które zostało skontrolowane przez ten organ w wyniku rozpoznania wcześniej złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tych okolicznościach wniesienie skargi na to postanowienie (z dnia [...] stycznia 2021 r.) było niedopuszczalne, ponieważ w konsekwencji złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium wydało ostateczne postanowienie z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], które skarżący również zaskarżył do sądu. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.