II SA/Rz 786/14

z dnia 18 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.M. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2014 r. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [..] lutego 2014 r. nr [..], Starosta Powiatu [..] zatwierdził projekt budowlany i udzielił T.K. pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 50/3 w [..]. Po rozpatrzeniu odwołania H.M. opisaną w sentencji decyzją z dnia [..] kwietnia 2014 r. Wojewoda [..] utrzymał powyższe rozstrzygniecie w mocy. W skardze na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2014 r. H.M. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Na jego uzasadnienie podała, że w razie późniejszego ustalenia na jej korzyść innego przebiegu granicy pomiędzy działką należącą do niej a działką inwestora, aniżeli wynikający z podkładu geodezyjnego stanowiącego podstawę opracowania projektu budowlanego, wystąpi w mieniu obojga wymienionych stron znaczna szkoda majątkowa i zaistnieją trudne do odwrócenia skutki. Inwestor musiałby doprowadzić zrealizowany obiekt do stanu poprzedniego poprzez rozebranie wykonanej nadbudowy, a skarżąca zostałaby pozbawiona możliwości wykonywania przysługującego jej prawa własności. Jak podała w skardze, zainicjowała bowiem postępowanie rozgraniczeniowe, wskutek którego może się okazać, że obiekt inwestora będzie usytuowany bliżej, niż przewidują to obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. W myśl jednak art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie ochrony tymczasowej może dotyczyć aktów, które podlegają wykonaniu, dobrowolnemu lub przymusowemu, i wymagają wykonania, i które w ten sposób zazwyczaj prowadzą do zmiany pewnej sytuacji faktycznej lub prawnej. Skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa, muszą być wynikiem wykonania decyzji objętej wnioskiem, a nie znajdować swojego źródła w innych postępowaniach. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie. Wprawdzie zaskarżona decyzja posiada atrybut wykonalności, to jednak skarżąca nie wskazała, jakie negatywne dla niej skutki mogą aktualnie wyniknąć z wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, i tylko tej decyzji. Wskazuje ona na pewne ewentualności, ale zasadniczo związane z - niemożliwym do przewidzenia w obecnym czasie, wynikiem postępowania rozgraniczeniowego. Tymczasem wynik takiego odrębnego postępowania i skutki, jakie mogą się z nim wiązać, nie wpływa na ocenę zasadności wniosku zgłoszonego w trybie art. 61 § 3 Ppsa, ponieważ w takich okolicznościach to nie decyzja o pozwoleniu na budowę może wywrzeć wpływ na sytuację jej i inwestora, lecz wynik postępowania rozgraniczeniowego w postaci decyzji administracyjnej albo orzeczenia sądu powszechnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.