II SA/Rz 775/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N.K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego E.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W dniu 17 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na opisaną w sentencji postanowienia decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji nakazującą N.K. rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 4, 20 m x 4, 08 m przylegającego do budynku mieszalnego jednorodzinnego na działce nr 27/379 w miejscowości W.G. przy ul. M.. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na znaczne nakłady finansowe, jakie będą wiązać się z wykonaniem decyzji. Nakłady te ponadto będą obciążać przedstawicieli małoletniej strony zobowiązanej, gdyż ta jako 10 – lenie dziecko mimo majątku w postaci nieruchomości poza świadczeniami rodzinnymi nie pobiera pożytków naturalnych i nie ma źródeł dochodu oraz zgromadzonych środków finansowych w postaci oszczędności. Koszty rozbiórki to nie tylko robocizna, ale także koszty wywiezienia materiałów z rozebranego budynku. Zdaniem skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się zarówno z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, jak i z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z uwagi na nadzwyczajną okoliczność, jaką jest małoletniość skarżącej, która nie jest w stanie samodzielnie przeprowadzić procesu związanego z wykonaniem zaskarżanej decyzji wskutek braku chociażby nawet ograniczonej zdolności czynności prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3). Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej winien zostać uwzględniony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). Z przytoczonych względów przyjmuje się również, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 21 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 515/10). Tym samym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zachodzą wskazane wyżej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.