II SA/Rz 77/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z/s w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 77/17 w ten sposób, że na stronie 9 w wierszu 7 i 11 od góry zastąpić nieprawidłowe określenie organu: "Prezydenta Miasta [...]" prawidłowym "Prezydenta [...]", w wierszu 10 od góry nieprawidłową pozycję wskazanego aktu prawnego: "943" prawidłową "1923", oraz w wierszu 11 od góry nieprawidłowy zwrot: "przed dniem 25 września 2015 r." prawidłowym: "przed dniem 20 maja 2016 r."

Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "P.p.s.a."): sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym( § 2). Przez niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć niewłaściwe oznaczenie stron czy też niedokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Błąd pisarski to natomiast widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego..., s. 1050). Błąd rachunkowy zaś, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (postanowienie SN z dnia 21 czerwca 1967 r., II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10). Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). W niniejszej sprawie sprostowaniu podlegają niedokładności Sądu polegające na nieprawidłowym określeniu organu nadzoru Towarzystwa jako Prezydenta miasta [...] w miejsce prawidłowego Prezydenta, nieprawidłowej pozycji aktu prawnego ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw "943" w miejsce prawidłowej "1923", a także zwrotu "przed dniem 25 września 2015 r." w miejsce prawidłowego "przed dniem 20 maja 2016 r". Błędy te mają charakter omyłek, które w świetle akt sprawy a także pozostałej części uzasadnienia są oczywiste, nie budzą wątpliwości, nie było co do nich sporu i pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie powołanego wyżej art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a.