II SA/Rz 747/14

z dnia 23 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J.H. i A.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg J.H. i A.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] kwietnia 2014 r. nr [..] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, którą uchylono w całości decyzję Burmistrza [..] z [..] lutego 2014 r. nr [..] o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego pn. budowa stacji bazowej telefonii komórkowej [..] o nazwie [..] _D wraz z wewnętrzną linią zasilającą elektryczną, na terenie obejmującym działki nr 944/38 i 944/41 położonym w rejonie ul. [..] w [..], i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, skarżący – reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W ocenie wnioskodawców w interesie stron postępowania, w tym w szczególności właścicieli sąsiednich nieruchomości, jest dogłębne zbadanie sprawy, a kontynuowanie procesu inwestycyjnego spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] wniosło o jego oddalenie uznając, że zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 Ppsa, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie ochrony tymczasowej może dotyczyć takich aktów, które podlegają wykonaniu, dobrowolnemu lub przymusowemu, i wymagają wykonania, które w ten sposób zazwyczaj prowadzą do zmiany pewnej sytuacji faktycznej i prawnej. Brak atrybutu wykonalności aktu lub czynności uniemożliwia uwzględnienie wniosku, którego ocena odbywa się bez analizy zasadności skargi. Wniosek taki powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek, mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Przedmiotem wniosku uczyniono decyzję organu odwoławczego wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) dalej: "Kpa", którą uchylono w całości decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Decyzja taka nie posiada atrybutu wykonalności, ponieważ nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Nie nadaje się ona do wykonania, w tym egzekucji, i nie wymaga wykonania w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 Ppsa. Jej skutkiem, w razie uprawomocnienia się, jest wyłącznie obowiązek organu I instancji ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.