II SA/Rz 716/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala-

II SA/Rz 716/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], Starosta Powiatu [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], o utracie przez ML statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 listopada 2015 r. i jednocześnie orzekł o utracie przez ww. statusu osoby bezrobotnej z dniem 9 września 2013 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do nadesłanych akt administracyjnych, rozstrzygnięcie to zostało doręczone ML w dniu 4.04.2017 r. W dniu 19 kwietnia 2017 r. ML nadała w placówce operatora pocztowego wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1481 z późn. zm.), skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty Powiatu [...], odwołanie od opisanej na wstępie decyzji z dnia [...] marca 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: "k.p.a.", Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie ML zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy wskazał, że w opisywanej sprawie wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. 14-dniowy termin przewidziany na wniesienie odwołania upłynął z dniem 18.04.2017 r., zaś odwołująca wniosła odwołanie w dniu 19.04.2017 r., a zatem z uchybieniem terminu. Organ zaznaczył również, że ML nie zawarła w treści odwołania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ML wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniosła, że uchybienie terminowi do złożenia odwołania nastąpiło bez jej winy, gdyż jest opiekunem swojej babki – S. B., która jako osoba 97-letnia i cierpiąca na przewlekłe choroby wymagała stałej i nieprzerwanej opieki. Skarżąca podała, że w pierwszym terminie, gdy mogła "opuścić dom na dwie – trzy godziny", niezwłocznie nadała odwołanie w placówce pocztowej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 1066), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, a zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369)– zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowienia Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 P.p.s.a. do ich uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji lub postanowienia, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi. Została ona rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 k.p.a. Przepis ten dotyczy pierwszego etapu postępowania odwoławczego, w którym następuje badanie wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym. Na tym etapie organ odwoławczy jest obowiązany ocenić czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie. Negatywny wynik badania wstępnego skutkuje wydaniem jednego z 2 wymienionych w art. 134 k.p.a. rozstrzygnięć – stwierdzenia niedopuszczalności odwołania lub stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania określony został w art. 129 § 2 k.p.a. i wynosi 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronie. Rozpoczyna on bieg z chwilą skutecznego doręczenia decyzji stronie, to znaczy w sposób czyniący zadość wymaganiom ustawowym czyli zgodnie z przepisami art. 39-49 k.p.a. (por. A Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 709). W rozpoznawanej sprawie decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2017 r. doręczona została ML osobiście w dniu 4 kwietnia 2017 r. Zarówno data, jak i sposób doręczenia nie budzą wątpliwości, a zatem od 4 kwietnia 2017 r. rozpoczął bieg 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, Niewątpliwie termin ten upłynął z dniem 18 kwietnia 2017 r., odwołanie skarżącej złożone zaś zostało w placówce pocztowej [...] 3 w dniu 19 kwietnia 2017 r., co wynika z pieczątki na kopercie, w której nadano odwołanie i nie jest kwestionowane przez skarżącą. Konsekwencją takiego stanu rzeczy było ustalenie przez organ, że odwołanie z 18.04.2017 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu i wydanie stosownego postanowienia stwierdzającego ten fakt w trybie art. 134 k.p.a. Przepis ten obliguje organ do stwierdzenia uchybienia terminu w każdym wypadku i to niezależnie od długości opóźnienia, nawet w sytuacji gdy jest ono 1-dniowe, jak w niniejszej sprawie. Należy także zważyć, że sama skarżąca nie kwestionuje faktu spóźnionego złożenia odwołania, co wyraźnie zaznaczyła w skardze. Skarga ta zawiera natomiast argumentację za przywróceniem terminu do wniesienia odwołania, która w rozpoznawanej sprawie nie mogła podważyć legalności zaskarżonego postanowienia. Kwestia przywrócenia terminu ma istotne znaczenie przy badaniu terminowości odwołania, ale wyłącznie w sytuacji, gdy strona wnosi odwołanie po terminie i jednocześnie składa wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wówczas badanie okoliczności związanych z terminowością odwołania, a także związanych z uchybieniem terminu i zasadnością jego przywrócenia następuje wyłącznie w ramach trybu określonego w art. 58 i 59 § 2 k.p.a. W takiej sytuacji postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest wadliwe, jeśli zostanie wydane przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (por. wyroki WSA w Lublinie z dnia 7.02.2017, III SA/Lu 1065/16, WSA w Łodzi z dnia 12.05.2017 r., II SA/Łd 255/17). Jeśli natomiast, tak jak w rozpoznawanej sprawie, strona składa odwołanie po terminie, ale nie domaga się przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (odwołanie złożone 19.04.2017 r., a wniosek o przywrócenie terminu odrębnie, ponad miesiąc później - 26.05.2017 r.), wówczas badanie terminowości odwołania następuje przy zastosowaniu trybu określonego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.09.2008 r I OSK 1490/07, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24.11.2011 r., IV SA/Wr 506/11, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl) ). Z powyższych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.