II SA/Rz 699/14

z dnia 6 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku D.S. i J.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.S. i J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z dnia [..] marca 2014 r. nr [..] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na opisaną w sentencji decyzję skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Decyzją tą, po zreformowaniu w zakresie terminu wykonania orzeczonego nakazu, utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [..] z dnia [..] grudnia 2013 r. nr [..], nakazującą D.S. i J.S. wykonanie określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia nielegalnie wybudowanego w latach 1958 – 1959 obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, m.in. poprzez zdemontowanie okna od strony sąsiedniej działki w ścianie usytuowanej w granicy działek i wypełnienie go materiałem ognioodpornym, zdemontowanie okna wypełnionego luksferami o nieodpowiedniej klasie odporności ogniowej i wypełnienie tego otworu materiałem ognioodpornym oraz wyprowadzenie o 30 cm ponad dach ścianę zewnętrzną budynku od strony sąsiedniej działki usytuowaną w granicy działek i wykonanie na niej obróbki blacharskiej. [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] zmienił termin wykonania tych robót wyznaczając go na dzień 15 września 2014 r. Skarżący podali, że wykonanie ww. robót wiąże się z koniecznością wykonania daleko idących zmian w budynku gospodarczo-garażowym, w tym zdjęcia całego dachu celem przebudowy ściany zewnętrznej i ponownego jego położenia. Wiązać się to będzie z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych i spowoduje dla nich znaczny uszczerbek majątkowy oraz trudne do odwrócenia skutki. Aktualny stan techniczny budynku nie stwarza zagrożenia dla ludzi i mienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do dyspozycji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana: "Ppsa", po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżony akt powinien cechować się atrybutem wykonalności, a więc nadawać się do wykonania i podlegać wykonaniu, dobrowolnie lub przez zastosowanie środka przymusu. Ponadto, udzielenie ochrony tymczasowej powinno nastąpić po to, aby nie zniweczyć celu postępowania sądowego, tj. kontroli legalności wydanego aktu administracyjnego przed jego wykonaniem, w okolicznościach niezmienionych takim aktem, aby uchronić stronę przed ewentualnymi negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu. Sam jednak fakt istnienia określonego aktu nie może stanowić przesłanki decydującej o uwzględnieniu wniosku. W każdym przypadku Sąd obowiązany jest ocenić cel omawianej instytucji związany z ukształtowaniem stosunków do czasu rozpoznania skargi, choć bez badania jej zasadności. Przedmiotem skargi uczyniono decyzje wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z póź. zm.) w toku postępowania legalizacyjnego w oparciu o art. 40 tej ustawy. Zgodnie z nim, w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że udzielenie skarżącym ochrony tymczasowej na obecnym etapie postępowania nie jest konieczne. W zaskarżonej decyzji wyznaczono inwestorom termin do dobrowolnego wykonania określonych robót do dnia 15 września 2014 r. Do tego czasu mogą, choć nie muszą, zastosować się do treści decyzji, bez jakichkolwiek konsekwencji dla siebie w razie jej niewykonania. Skoro więc do dnia 15 września 2014 r. decyzja nie podlega przymusowemu wykonaniu, to brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą już obecnie okoliczności określone w art. 61 § 3 Ppsa. Z podanych względów odmówiono uwzględnienia wniosku. Podkreślenia jednak wymaga, że w myśl art. 61 § 4 Ppsa, postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu może być zmienione w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, w tym spowodowanych upływem czasu.